|
  
Niet alleen in Berlijn beleefde men een historische 1 mei, ook in Parijs was het een memorabele 1 mei. Zij het om een andere reden: het was de laatste keer dat Jean-Marie Le Pen op een 1 mei-manifestatie zijn miltanten van het Front national (FN) toesprak. In januari 2011 geeft hij de fakkel van FN-leider door aan dochter Marine Le Pen of eeuwige tweede bij het FN Bruno Gollnisch.
Een vijfduizend mensen waren opgedaagd voor de laatste 1 mei-toespraak van Jean-Marie Le Pen (foto 1, samen met dochter Marine). De schattingen lopen uiteen naargelang de waarnemers, maar men is het erover eens dat er iets meer volk was dan vorig jaar. En dat terwijl voor het eerst het busvervoer naar Parijs niet meer betaald werd door de nationale partijkas. Het VB moet zich dus niet ongerust maken mocht een deel van haar overheidsdotatie ingehouden worden als opnieuw vastgesteld wordt dat het VB zich bezondigd aan racisme: de ware militant laat zich niet kennen door het al dan niet gratis zijn van het busvervoer. Le Pen sprak veertig minuten lang. Fidel Castro hield het nog wel langer vol, maar veertig minuten leek de FN-militanten ook al genoeg. Le Pen toonde zich langs zijn meest linkse kant: hij kwam op voor een sterke natie, en dus een sterke regering en staat, degelijke publieke scholen en openbare diensten. Maar bij de militanten ontlokte de lange toespraak van Jean-Marie Le Pen enkel gegeeuw, slechts onderbroken door instemmend awoert-geroep telkens het woord ‘immigratie’ viel. Een fotograaf had oog voor de schoenen van het FN-publiek. En ja, het is van alle markten: van sportief over combatshoes met witte veders als symbool voor de blanke suprematie, tot gewoon schoeisel (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).
In januari volgend jaar wordt de opvolger van Jean-Marie Le Pen als voorzitter van het FN aangeduid. De strijd om de scepter gaat tussen dochter Marine Le Pen (41 j.) en Bruno Gollnisch (60 j.). Die laatste heeft in de loop van de jaren al alle mogelijke concurrenten weggekregen uit het FN (Bruno Mégret, Carl Lang, Jean-Claude Martinez…), en is vertrouwd met het partijapparaat in al haar aspecten en diverse extreemrechtse groupuscules buiten de partij. Marine Le Pen heeft dan weer wat Gollnisch absoluut niet heeft: de nodige flair om met de media om te gaan. Marine Le Pen is dan ook te gast in een oneindig aantal televisieprogramma’s, lijkt gematigder alhoewel ze geen duimbreed afwijkt van de ideologische opvattingen van de partij, distantieert zich van betwiste uitspraken van haar vader over de Tweede Wereldoorlog terwijl Bruno Gollnisch net niet veroordeeld is voor negationisme, zet intussen haar mannetjes uit in het partijapparaat via de dienst vorming waarvoor ze de verantwoordelijkheid kreeg van papa, en haalt een betere score bij de kiezers: 18,3 % van de stemmen bij de verkiezingen in maart in het noorden van Frankrijk, tegen 14,0 % voor Gollnisch in de streek Rhône-Alpes. En ze verzorgt zich: ze laat zich regelmatig afslankende behandelingen ondergaan in een Zwitsers hotel waar de Le Pens regelmatig naartoe gaan om hun look te laten verzorgen. In elk geval: een tweestrijd binnen het FN voor het voorzitterschap die men bij het VB niet aandurft.
|
Home
translate :
