Word redacteur
|
Online bekijken : http://gonosgedichtenhoek.blogspot....  Als ik ooit nog terug zal gaan naar waar eens m’n wiegje stond zal ik dan met open mond staan bij ‘t zien van m’n geboortegrond herken ik de uitgestrekte korenvelden de koele beekjes met ’t wuivend riet ‘t monument voor de gevallen helden waarvan niemand nog de namen ziet het bosje, voor ons immens en oneindig groot ‘t kruidenvrouwtje woonde aan de rand ‘t ouwe mensje stierf een verschrikkelijke dood haar kleine peperkoeken huisje afgebrand het kerkhof waar het ‘s nachts spookte de vele lichtjes van de verdwaalde zielen waar ooit een heks haar brouwsel kookte op de brandstapel gezet door randdebielen het marktplein waar één keer per jaar de foorkramers hun tenten opsloegen als de oogsten binnen waren, nietwaar kon ’t bier rijkelijk vloeien in de kroegen m’n oude school uit verweerde stenen de bel met gevlochten koord tegen de muur de non met haar kromme stekkebenen die over kleine Jezus sprak met passioneel vuur de meester hoogtorende achter z’n lessenaar keek de kleintjes met zeer gestrenge blik aan z’n ellenlange aanwijsstok lag immer slagklaar ontelbare keren dat ik in de hoek moest staan scheefgezakte huisjes met netten voor de deur oude vissersvrouwtjes keuvelend tegen elkaar hun mannen op de woeste zee, ’t was hard labeur tot er weer een schuit zonk, ’t gebeurde ieder jaar als ik ooit terug zal gaan naar m’n geboortegrond zal ik dan nog iets vinden van wat ooit hier stond of zal alles herschapen zijn in staal en snelbeton zodat ik nooit meer kan zien m’n ondergaande zon?  Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van GoNo : Andere artikels: HerinneringMémoires du temps perdu (Licht bewolkt) GedichtVoor de zoveelste keer… (GoNo) |
Home
- 
translate :
