- Begrijpen - Informatie en desinformatie

Architect Robert Winkel gaat Creative Commons

maandag 28 april 2008, door Marco Raaphorst

translate : Français English Deutsch +

Niet alleen musici kunnen zich opstellen als halfgoden, nee ook architecten doen dat maar wat graag. Bouwen een gebouw voor een boel geld en bepalen vervolgens wat er wel en niet met ‘hun’ gebouw mag gebeuren. Veel architecten beschouwen het gebouw zelfs als ‘hun’ eigendom. Ook al is dat gebouw met onze belastingcenten betaald.

Zo hebben we in Den Haag het Ijspaleis, het witte stadhuis ontworpen door Richard Meier. Ik begreep dat Richard Meier liet vastleggen dat het Ijspaleis wit moet blijven. Dus even wat oranje zonwering ophangen zou niet mogen. Toch is het opvallend dat er tijdens Todays Art allerlei mooie kleurrijke grafics op de gebouwen geprojecteerd worden. Hoewel, projecties vallen wellicht buiten de spelregels omdat het geen fysieke aantasting van het gebouw zelf is. Maar zal Richard er blij mee zijn?

Yeah baby, let’s play God!

Het is zondag even na vijven. Ik zit op de bank en consumeer De Kunst, het NPS televisie programma over kunst. Gisteren ging het over ‘Architectuur & het Beste Gebouw van het Jaar’. Robert Winkel zat aan tafel en vertelde over copyright. Hij wil dit jaar voor het eerst Creative Commons licenties gaan inzetten zodat een gebouw geremixt kan worden; hervormd kan worden door de bewoners van het pand.

Ik ben zeer benieuwd naar het complete verhaal van Robert Winkel over zijn keuze voor Creative Commons. Misschien dat ik hem maar eens een mailtje moet sturen. Muziek - mijn ding - en architectuur hebben weinig overeenkomsten, maar dankzij het bindmiddel Creative Commons kwamen die twee werelden gisteren heel duidelijk bij elkaar.

Marco Raaphorst
Marcoraaphorst