Daar gaan we weer

Ik weet niet of je dat soort beelden in Nederland ook ziet, ook al is het Hamas zelf ( en niet de oh zo goed geoliede ( LOL ) Israelische/Joodse propagandamachine ) die de beelden uitzond, maar ik heb op de televisie verschillende recente lanceringen van raketten richting Israel gezien, en dat gebeurt steevast vanuit dichtbevolkte wijken - Gaza is een van de dichtbevolkste gebieden ter wereld, al is er nog genoeg ruimte om terreurbases en -trainingskampen te bouwen - en richting burgerdoelen in Israel. Dat veel raketten open terrein raken in Israel is niet aan de goede bedoelingen van de terroristen te danken, en ook niet aan hun gebrekkige kennis. Misschien, ik weet het niet, wel aan de blokkade van Israel, al wordt werkelijk van alles, tot schapen en brommers, vanuit Egypte Gaza binnen gesmokkeld. Je zou denken dat die tunnels vooral voor het vervoer van eten, medicijnen, en brandstof worden gebruikt, maar een groot deel van de smokkelwaar bestaat uit ( nog meer ) wapentuig. Ieder zijn prioriteiten, zou je zeggen. Maar goed, de Telegraaf noemt vier terroristen - waarvan zelfs de Palestijnen al toe geven dat ze bezig waren met het afvuren van raketten richting Israel - doodleuk, zonder blikken of blozen, militairen. Dat is al weer iets anders dan militanten, activisten, vrijheidsstrijders. En natuurlijk, ik schreef het al eerder, ligt de schuld volgens de Telegraaf voor het 'breken' van het bestand ( bestand? ) bij Israel. Terwijl er boven het artikel zelf iets 'neutraler' Israël: Bestand met Hamas verbrijzeld staat meldt de korte link in de linkermarge van de website heel simpel Israel beeindigt bestand met Hamas. Plaatje erbij van twee huilende mannen die elkaar omarmen met het onderschrift Palestijnse mannen rouwen in een mortuarium in Gaza-Stad om een familielid, die gedood is tijdens een Israëlische luchtaanval, en klaar is kees. Ik heb grote twijfels over Israels doodzwijgen van Hamas en de blokkade van Gaza, maar je moet wel blind zijn om geen enkel verband te zien tussen die blokkade en het bewuste Verelendungsbeleid van Hamas ( en de komende Israelische verkiezingen, altijd een leuke aanleiding voor Palestijnse extremisten om hun Israelische tegenhangers een electoraal duwtje in de rug te geven, het is blijkbaar niet alleen mijn paranoide cynisme dat tot die conclusie komt ), en je moet wel een bloedhekel aan Israel en/of Joden hebben om niet te willen snappen dat Israel zijn burgers niet ongestraft als schietschijf kan laten gebruiken. Het zou leuk en iets meer overtuigend zijn als de roep om terughoudendheid, de uitingen van afschuw en voordelingen van Amnesty, Oxfam, de EU, de VN etc. etc. nou eens net zo hard richting Gaza klonken als richting Jeruzalem. Om een idee te krijgen van de situatie waarin de burgers aan de Israelische kant van de grens met Gaza al acht jaar leven klik hier. Voor een overzicht van de dodelijke slachtoffers aan Israelische kant van de Gazaanse raketten en mortieren tot de zomer van 2006 klik hier. Sindsdien zijn er nog zes Israelische burgers gedood door raket- of mortieraanvallen. Peanuts, zal een ieder die de Palestijnen een warm hart toedraagt waarschijnlijk zeggen. Ruim zevenduizend raketten en mortieren zijn er sinds midden 2001 vanuit Gaza afgeschoten. Dat is een gemiddelde van een raket en een mortier per dag! Ik ben maar in zeer beperkte mate een ervaringsdeskundige, maar ik kan je vertellen dat een paar raketten achter elkaar een normaal (gezins)leven al vrijwel onmogelijk maken. En begin nou niet over de kip en het ei: kijk eens naar de grote aantallen bommen en granaten die afgevuurd zijn na Israels terugtrekking uit de Gazastrook en, een jaar later, de bloedige machtsovername door Hamas. Na de zomer van 2005 hadden de Palestijnen geen enkel geloofwaardig excuus meer om het leven van hun Israelische buren te verzieken, of het moet zijn dat ze niet van plan zijn om op wat voor manier dan ook een twee/drie-statenoplossing een kans te geven. Ik ben geen fan van Israels politiek, vooral omdat ik geloof dat zo'n politiek niet echt bestaat, maar het is Hamas die er doelbewust voor gekozen heeft om de huidige situatie te scheppen. Ook - en vooral - de Palestijnen betalen daar een hoge prijs voor, maar hun lot is de verantwoordelijkheid van hun leiders, net zoals dat van de Israelische burgers de verantwoordelijkheid van de regering in Jeruzalem is.

En ach ja, de commentaren van de Telegraaf-lezers liegen er weer niet om. Hoe kan het ook anders, als zo'n 'krant' je belangrijkste informatiebron is? Zo, nu heb ik me wel weer genoeg geergerd voor de komende weken, ik ga weer verder met mijn werk.