De Ingelogde Mens?

Nu is de mens altijd niet daar waar hij wel is, hij is verstrooid. Het kind dat met zijn maatjes in de metro zit en aan elkaar laten zien wat een ander hun pingt en maar verder geen wordt wisselt. Hij is de ouder die wanhopig zijn kind naar buiten stuurt omdat ze de hele dag voor een scherm hangen niet snappende dat er buiten allang niets meer te zoeken is omdat elk kind daar terug naar huis verlangt. Het is de mens die het beste van beide werelden verlangd en daarom in de kloof ertussen valt. Oude gemeenschappen waren gesloten en moesten hecht zijn om het acute gevaar van de realiteit het hoofd te bieden. De nieuwe gemeenschappen zijn open en flexibel omdat hun natuur inherent universeel is. Dit botst wanneer zich niet volledig onderwerpt aan alle aspecten van deze relatie maar alleen probeert te omarmen wat hen goed uitkomt.

De ingelogde mens is een resultaat van een lang proces dat begon bij de structurele haast in ons leven en dat via het calculerende denken dat daar inherent aan verbonden is leidde tot de overheersing van het Technische Bestel. Deze technoscience (een resultaat van techniek en technologisch denken) werkte op twee niveaus door en maakte een nieuw soort cultuur mogelijk dat een ander soort mens voortbracht en tegelijkertijd een nieuw soort mens dat een anders soort cultuur voortbracht. Het volgende station is volgens mij de ingelogde mens. Het station dat gepasseerd wordt zal ik de traditionele mens noemen. Het verschil tussen de ingelogde en traditionele mens ligt pas secundair in zijn virtuele leven. Niet waar hij zijn leven leidt maar hoe hij zijn leven ordent is het primaire verschil. Hoe de ingelogde mens contacten legt en behoudt en informatie tot zich neemt. Deze manier van informatieopname is niet in de laatste plaats een belangrijk aspect van zijn ingelogde karakter.

Door de techniek is het nu mogelijk om een constante infostroom van informatie te voorzien waar iedereen op elk moment en op elke plek op in kan loggen en gebruik van kan maken. Deze infostroom is altijd beschikbaar en altijd up to date. Wat is dan het verschil met een "netwerk" van bibliotheken en universiteiten waar geleerden zich aan dezelfde taak weiden om de infostroom op gang te houden? Het antwoord ligt in het universele karakter van de online flux van info, sites zoals wikipedia laten zien dat niet alleen iedereen tot de info kan beschikken maar ook dat potentieel iedereen deel uit kan maken van de verstrekking ervan. Het idee dat een amateur zomaar een stuk informatie toe kan voegen is in het traditionele systeem van geleerden ondenkbaar. De bieb is daarnaast slechts op bepaalde tijden en plaatsen te bezoeken en de mensen die deelnemen aan het proces maken deel uit van een kleine gespecialiseerde elite. De online infostroom is er door iedereen en voor iedereen.

Internet is zowel een veilige thuishaven als het laatste Wildwesten op de wereld. Voor de leek biedt de anonimiteit en virtualiteit van het internet een veiligheid die hij nergens anders kan vinden zonder radicaal al het contact met mensen te verbreken. De virtuele wereld biedt een ervaring zonder (levensbedreigende of levensverzwakkende) risico's. Hierin zet het calculerende denken van de techniek zich voort, dat streeft naar zekerheid en risicobeperking.

Maar de anonimiteit is oppervlakkig en snijdt aan twee kanten. Een professional kan de sluier van anonimiteit gemakkelijk weghalen en van alles over iedereen te weten komen. Iemand die niets goeds in de zin heeft haalt vertrouwen uit het feit dat de gewone man op het internet hem niet zal herkennen voor wat hij is, een roekeloze cowboy op de virtuele prairie. Criminele praktijken verplaatsen zich om die redenen veel meer naar het internet. Er is nog weinig wetgeving en nog veel minder law-enforcement. Internationaal gezien is het al helemaal een groot feest, daar is totaal geen wetgeving en zelfs de landen die, die weten zouden moeten opstellen liggen met elkaar overhoop in een onvervalste cyber-oorlog.

Het internet trekt dus ook de ongure types aan. Maar ook de laatste avonturiers vertrekken naar het internet, dan wel die op witte sokken. Mensen die alle landen van de wereld willen zien en met iedereen in contact willen komen, maar daarvoor hun huis niet uit willen. Mensen op zoek naar liefde, naar glorie of rijkdom, ze zoeken allemaal hun heil op het internet. Datingsites schieten uit de lucht, reclamebureaus duiken erop om hun adds op te zetten, meer lucratieve bedrijfjes zijn eigenlijk alleen nog maar online, en niet meer offline.

De focus ligt in het up to date zijn met alles wat er om je heen gebeurt. De gemeenschappen zijn niet langer geworteld in een bodem maar strekken zich uit over de wereld in de vorm van een open netwerk met verschillende sites. Personen loggen in op een site, dat flexibel en constant beschikbaar is, om een verbinding te leggen met andere personen in op die site. Wanneer men gekregen heeft waarvoor ze gekomen waren, dan loggen ze weer uit om vervolgens weer op een andere site in te loggen. De gemeenschap is niet langer een plaats waar men zich wortelt en die een thuishaven biedt in een wereld, een centraal punt van waaruit men zich kan oriënteren. Een gesloten kring die een vaste bodem vormt. De gemeenschap, de site, bestaat nu louter nog uit haar content (ofwel inhoud), van mensen die in deze gemeenschap met elkaar verbonden zijn maar ook op elk moment weer onverbonden kunnen zijn. Binnen het open netwerk is de gemeenschap slechts een site.

Dit vraagt om een mens die tegen constante verandering kan, die om kan gaan met een schizofrene werkelijkheid waarin het er niet meer om gaat wie of wat iemand is maar hoe hij zich tentoonstelt. De ingelogde mens worstelt niet langer met de vraag naar het zijn, en of dit zijn gegrondvest is, maar houdt zich alleen bezig met de onmetelijke mogelijkheden die overal geboden worden.  De ingelogde mens staat niet langer stil bij de dingen maar is constant in beweging, op weg naar een andere plek in de flux van het leven. Maar hij is ook de calculerende en risicomijdende mens, de eeuwige pragmatist.

De wereld is een stroom, daar log je op in, de meeste mensen loggen uit wanneer ze weer genoeg gehad hebben, maar voorlopig nog een enkeling, blijft de rest van zijn leven ingelogd. Het aantal neemt toe.