De beste manier om te beleggen!

Zoals de meesten weten, hanteer ik niet alleen de pen om den brode als journalist, maar ik ben tevens toneelauteur. Daarover ga ik het vandaag niet verder hebben, want alle info in dit verband vind je wel op een andere site.

Ik vermeld het alleen maar, omdat vorig jaar het Toneelgezelschap Siloewet uit Schoten de première bracht van mijn toneelstuk Tryskyl. Een lid van dat gezelschap leed toen al aan kanker. Vandaag verneem ik dat de klassieke chemotherapie niet meer aanslaat en dat alleen het medicijnAvastin zijn leven nog een beetje draaglijk maakt en… zelfs overlevingsvooruitzichten geeft!

Avastin is namelijk een groeiremmer voor tumoren, ontwikkeld door Genetech en bij ons verdeeld door Roche.

De patiënt heeft 2 inspuitingen Avastin per maand nodig. En daar draait het nu om. 

Elke inspuiting kost 1.400 euro! Dat is 2.800 euro per maand of meer dan 100.000 oude Belgische franken. 

Overal ter wereld wordt dit medicijn terugbetaald door de ziekteverzekering. In België zal dit het geval zijn vanaf 1 december. Maar,… alleen voor eerstelijnspatiënten! Wie dus al langer chemo kreeg, kan het schudden en blijft de volle pot betalen. 

Zijn vrienden van Theater Siloewet organiseren daarom een benefiet voor hun collega, omdat behalve een aan de kant geschoven bankdirecteur, niemand in staat is elke maand 2.800 euro op te krochen, alleen voor 1 medicijn.

Op donderdag 11, vrijdag 12 en zaterdag 13 december spelen zij daarom hun najaarsproductie helemaal ten voordele van hun vriend.

Ze brengen dan ‘Tango con carne’, een toneelstuk van Ed Vanderweyden, in een regie van Robert De Clerck met op de bühne Inge de Oliveira, Nico Breitkopf, Jan Janssens, Stefan Delooze, Olivier De Bruyn en Gerlinde Simons.

Ed Vanderweyden is de auteur die o.a. ook tekende voor sommige afleveringen van Witse en andere reeksen. 

De toegangskaarten kosten uitzonderlijk 10 euro. Vestiaire en programmabrochure zijn gratis.

Waarom schrijf ik dit nu allemaal?

Ten eerste, omdat ik uit eigen ervaring weet wat kanker kan doen met een mens en met een gezin, hoe het ondanks al onze sociale vangnetten een financiële catastrofe kan veroorzaken.

Ten tweede, omdat ik niet bij machte ben de hele wereld van de ondergang te redden, alle negertjes uit Oost-Congo onderdak te verschaffen, alle uitgemergelde Afghaantjes te voeden, enz… maar wel soms eens een druppel op een hete plaat kan laten kissen, die dan hopelijk het verschil maakt.

Ten derde, omdat ik weet dat er buiten chemotherapie en Avastin nog honderdduizend andere therapieën van vitaminepreparaten tot handoplegging bestaan, maar dat deze man geen tijd meer heeft om nog veel te experimenteren en nu dus gewoon Avastin nodig heeft. Punt uit.

Ten vierde, omdat dit geen bedelbrief is, maar een aanbod om aan een eerlijke prijs naar een goed toneelstuk van een goede auteur in een uitstekende regie met een schitterende cast te gaan kijken voor relatief weinig geld, dat dan nog goed besteed wordt ook.

Ten vijfde, omdat ik al enkele jaren veel vrije tijd besteed aan dit blog, dat jullie dat erg waarderen, dat ik daar niets voor in ruil vraag behalve een beetje beleefdheid in de reactiemodule, dat sommige lezers me zelfs hebben aangeboden een soort abonnementsgeld te betalen om mijn inspanningen te vergoeden en dat ik daar nooit op ben ingegaan.

Daarom vraag ik vandaag met aandrang: ga met z’n allen naar Tango Con Carne van Siloewet in het Vaarttheater te Schoten kijken!

Doe het voor Werner, doe het voor mij, doe het voor je eigen geweten.

En als je die dagen niet vrij bent of als je niet van toneel houdt of als je moet overuren kloppen of als je schoonmoeder een verjaardagsfeestje geeft, het kan me niks verdommen. Hier heb je het nummer: 979-5557862-58. Je kunt ook gewoon een donatie doen. Op de bank verlies je toch alleen maar aan je geld, dus kan je ’t beter beleggen in het hart. 

Je bijdrage is niet fiscaal aftrekbaar, maar je kunt ze wel optellen bij de goede daden die je al stelde in je leven.

En hoeveel zo’n daad dan waard is? Vergeef me de Engelse uitdrukking, maar ze is naar gevoelswaarde onvertaalbaar: it has no price, just a value!

Laat mij je portefeuille even leeg plunderen, en je vergroot vanzelf je hart ermee.

Kopieer ook deze tekst op jullie eigen blogs, schreeuw het van de daken, trommel vrienden, collega’s, buren, minnaars en minnaressen, lions en rotary’s… op. Vraag aan je huisarts ‘een percentje’ op alles wat hij in zijn leven al verdiende aan die vreselijke ziekte en sleur hem mee naar het theater. 

Pulk de Minister van Cultuur uit zijn hok in Brussel en dat hij tegelijk zijn collega van Volksgezondheid meebrengt naar Schoten.

Als een kermiswaarzegster uit Kapellen erin slaagt om onze hele politieke wereld in een bioscoopzaal te krijgen voor een fictiefilm van Al Gore, dan moeten wij met z’n allen toch het Vaarttheater kunnen laten vollopen!

Beste lezers en lieve lezeressen, ik heb jullie nooit iets voor mezelf gevraagd. Maar dit moet nu maar eens.

Doen, dus!

Iemand heeft 2.800 euro nodig om een maand langer te mogen leven. 

Dankjewel, verdomme.