De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (1): een ’overtreder’ wil naar de gevangenis

Maandelijks spreekt het Kortrijkse stadsbestuur zich uit over parkeerbetwistingen. Parkeerders die de regels hebben overtreden en door het stadsparkeerbedrijf Parko een aanslag krijgen van 15 euro, kunnen daartegen in beroep gaan bij het stadsbestuur. De algemene beginselen van een faire rechtspleging vereisen dat die stroom van uitspraken publiek bekend worden gemaakt. Wie in Kortrijk zijn auto wil achterlaten, moet weten welke risico's hij loopt. Wie tegen een beslissing van Parko in beroep wil gaan, moet weten welke lijn het stadsbestuur aanhoudt om de ene beslissing te bekrachtigen en de andere in te trekken.

Die uitspraken worden evenwel niet gepubliceerd. Je kunt ze vinden in de notulen van het college van burgemeester en schepenen. Maar als gewone burger geraak je daar niet zo gemakkelijk aan; ze zijn bijvoorbeeld niet gearchiveerd op het internet. Als gemeenteraadslid acht ik het tot mijn plicht de mensen te informeren over het beleid in Kortrijk. Vandaar dat ik mij voorneem voortaan geregeld de parkeeruitspraken van het stadsbestuur te becommentariëren. Ik ga er telkens de datum van de vergadering van het schepencollege bij vermelden. Zo kunnen geïnteresseerden gemakkelijker aankloppen bij het stadsbestuur om een kopie van de uitspraken.

De eerste reeks parkeeruitspraken van het Kortrijkse stadsbestuur die ik hier bespreek, zijn genomen op de zitting van het college van burgemeester en schepenen van 23 september 2009. Van de 9 ingediende beroepen leidde er één tot een 'gegrondverklaring'. Bij de 8 andere liepen de gemoederen soms erg hoog op. Een 'beklaagde' liet weten: "Als u mij toch wilt bestraffen, sluit mij dan op, maar betalen doe ik niet!".

Heen en weer

Wat eerst in het oog springt bij de 'rechtspleging' van het stadsbestuur over parkeerzaken, is het vele heen en weer geschrijf dat daarmee gepaard gaat. Wie om een of andere reden verkeerd geparkeerd staat, krijgt om te beginnen een brief van de Parko-parkeerwachters onder de ruitenwisser: het tarief is 15 euro. Dat is geen boete maar een 'naheffing', een belasting op het parkeren (die alleen moet betaald worden door wie zich niet houdt aan het stedelijke parkeerreglement).

Wie niet akkoord gaat met de vaststelling van de parkeerfout en de 'naheffing', kan daartegen in beroep gaan. Dat betekent een brief schrijven. Daarop antwoordt het stadsbestuur met een aangetekende brief waarop de reclamant wordt uitgenodigd op een 'hoorzitting'. De reclamant moet schriftelijk bevestigen aanwezig te zullen zijn op de afgesproken datum - neem maar een halve dag congé. Parko moet een advies schrijven. Van de hoorzitting wordt een 'proces-verbaal' gemaakt. De beslissing van het stadsbestuur wordt opgenomen in de notulen van het college van burgemeester en schepenen. De beslissing wordt 'per afschrift meegedeeld' aan de betrokkene. En dan heeft de betrokkene nog het recht om nogmaals in beroep te gaan, deze keer bij de rechtbank van eerste aanleg van ... Brugge (binnen de eerste drie maanden na de uitspraak van het stadsbestuur). En dat allemaal voor 15 euro.

Parkeerautomaat kapot

Een argument dat het stadsbestuur heeft aanvaard (college van burgemeester en schepenen - cbs -, 23 september 2009, punt 3) is: ik kon geen parkeerticket kopen want de parkeerautomaat was kapot. Maar pas op: dat geldt slechts als de betrokkene "te kennen heeft gegeven zich in regel te willen stellen".

De mevrouw in kwestie moest een medisch onderzoek uitvoeren bij het centrum voor leerlingenbegeleiding in de Nolfstraat. Ze heeft daarvoor veel medische apparatuur mee en ze had geluk dat zij aan de ingangsdeur kon parkeren. Ze wilde een parkeerticket kopen maar de automaat weigerde al haar munten. Proton had zij niet. Daarom legde zij een briefje op haar stuurbord met de mededeling "parkeerautomaat defect medisch consult in cbl gedurende 1 uur, universiteit Gent". Na 1 uur en 10 minuten stelde zij vast dat er een brief van Parko onder haar ruitenwisser zat. Zij pikte het niet.

Op de hoorzitting probeerde zij het stadsbestuur te overtuigen van haar goede wil. Waarom zou zij weigeren de nodige centen in de meter te steken: de universiteit betaalt die parkeertickets toch terug? Parko hield evenwel voet bij stuk. De automaat was inderdaad defect op die dag. Maar in een dergelijke situatie moet de parkeerder een blauwe parkeerschijf voorleggen. dat heeft zij niet gedaan. Het stadsbestuur heeft het strenge advies van zijn parkeerbedrijf niet gevolgd en heeft het bezwaar van de parkeerster gegrond verklaard: zij mag haar 15 euro houden.

Ik had geen parkeerschijf

Niet aanvaard werd volgend excuus bij parkeren in een blauwe zone: ik had geen blauwe parkeerschijf mee.

De parkeerder moest zijn vrouw naar de tandarts voeren en het was heel dringend. De dentiste houdt kabinet in een straat met blauwe zone - in Kortrijk is dat meestal een maatregel ten voordele van het bewonersparkeren. Maar aangezien de man, een Waregemnaar, met een vervangwagen op toer was, had hij geen blauwe parkeerschijf mee. Gezien de helse pijnen van zijn echtgenote, heeft hij dan maar een briefje naast het stuur gelegd met het uur van aankomst erop. Na lang wachten in de wachtzaal vroeg hij de tandarts om eventjes een schijf van haar te mogen lenen. Maar toen hij terug aan zijn vervangwagen kwam, stak er al een Parko-bon tussen zijn ruitenwissers.

Op de hoorzitting pakte de parkeerder uit met zijn burgerzin: hij wilde niet in 't zwart parkeren maar hij stond onder druk van een dringende medische reden. Hij had toch zijn best gedaan door een schijf te gaan lenen van de tandarts. Parko liet zich niet vermurwen: er lag geen schijf op het moment dat de parkeerwachters passeerden en dat was 45 minuten na aankomst van de wagen. Tja, het kan lang duren in de wachtkamer van de tandarts!

Maar het stadsbestuur (cbs 23/9/09 pt. 4) ging niet in op het bezwaar van de parkeerder: "ongeacht welke omstandigheden dient men bij het parkeren onmiddellijk de reglementering na te leven". Betalen dus: 15 euro.

Ik had een  gratis ticket (zelfs twee)

Een rare uitspraak van het stadsbestuur (cbs 23/9/09, pt. 5) betreft volgend geval. In bepaalde straten mag men een uur gratis parkeren als men een gratis ticket gaat nemen aan de automaat. Voor de tijd na dat uur betaalt men een euro voor de rest van de dag. De parkeerder had een gratis ticket genomen. Op het moment dat het verliep, verplaatste hij zijn wagen naar de overkant van de straat. Hij stapte uit om aan de automaat opnieuw zo een gratis ticket te halen; het eerste liet hij echter liggen aan zijn voorruit. Tegen dat hij terug was met zijn nieuw ticketje, hadden de Parko-dames hem al een bon uitgeschreven.

"Ik had twee gratis ticketten" was zijn argument. Neen, zegt Parko: die minuut dat u een nieuw ticket was gaan halen, was niet gedekt door een geldig ticket. Letterlijk: "Ons toezichtspersoneel noteerde dat het gratis parkeerticket die aan de voorruit lag verstreken was; de registratie gebeurde om 10:53 terwijl het ticket dat aan de voorruit lag slechts geldig was tot 10:52 uur"!

De betrokkene haalde nog aan dat de Kortrijkse parkeerautomaten veelal een minuut afpitsen van de tijd waar men recht op heeft. Wie 1 euro betaalt in een zone waar dat goed is voor een uur parkeren, staat op het ticket slechts 59 minuten. Het baatte hem niet.

Het stadsbestuur zwichtte finaal onder het argument dat opeenvolgende gratis ticketten niet toegelaten zijn. Dat kan slechts als men zijn auto eerst opnieuw "in het verkeer brengt". In dit geval heeft de parkeerder zijn wagen naar de overkant van de straat gereden. Telt dat echt niet? Het stadsbestuur beklemtoont voorts dat er voor de gratis ticketten "geen tolerantie wordt toegestaan". Op de betaalde ticketten is er een ongeschreven speling van een kwartiertje.

Ik was slechts 10 minuten te laat

Zelfs advocaten ontsnappen niet aan de gestrengheid van Parko. Ook hier een wat eigenaardige beslissing van het stadsbestuur, vooral in het licht van de toegeeflijkheid voor wie slechts een kwartiertje zonder geldig parkeerticket zit.

De advocaat in kwestie was geen 15 maar 16 minuten te laat. Hij had geld ingestoken tot 10.40 uur maar kon de rechtbank pas verlaten om 10.56 uur. Pech: de Parko-dames stonden al te schrijven. In zijn motivatie om het bezwaar van de advocaat - verdedigd door een andere advocaat en dat alles voor 15 euro! - af te wijzen legt het stadsbestuur nogal de nadruk erop dat de parkeerders genoeg geld in de automaat moeten stoppen. De pakeerder had 2 euro gespendeerd. Als hij er 2,5 euro had ingestopt, dan was hij in regel geweest. Tja, dat ene minuutje...

Ik ben bewoner en was ziek op de koop toe

Straks meer...