Word redacteur


De paradox van de staatsschuld

vrijdag 16 december 2011, door Eric Verhulst


translate : Français English Deutsch +

 

Online bekijken : http://www.workforall.org/drupal/nl...


In Trends heeft Johan van Overtveldt het over de Belgische staatsschuld. Einde 2010 bedraagt dit 96% van het BNP. Maar als men rekening houdt met de toekomstige schulden (pensioenen, gezondsheidszorg, banken waarborg) dan komen we uit op 426%. Paradoxaal genoeg als men dezelfde oefening houdt voor de rest van Europa, dan komt Italië er als een van de besten uit.  Dit blijkt uit een studie van de Duitse hoogleraar Bernd Raffelhüschen en zijn assistent Stefan Moog uit Freiburg.

(zie tabel op http://trends.knack.be/economie/nieuws/beleid/belgische-overheidsschuld-bedraagt-426-procent-van-het-bbp/article-4000017670690.htm

Om aan deze impliciete schuld het hoofd te bieden zal volgens deze studie er tot 2050 elk jaar zo'n 20 miljard moeten bespaard worden (lees: minder uitgegeven). We blijven dan nog steeds met de huidige staatsschuld zitten. Tenminste als er niets structureel veranderdt. Er zijn nu al 1,4 miljoen RVA-ers en als de belasting op economie (arbeid en investeren) even hoog blijft, dan kan men er zich aan verwachten dat de economische groei zal blijven tanen. Om die economische groei te bekomen zal men infeite nog eens 20 miljard per jaar moeten besparen op de overheidsuitgaven. Velen zullen nu moord en brand schreeuwen omdat de gangbare opinie is dat de overheidsuitgaven welvaart en Sociale Zekerheid scheppen. Zoals uit de grafieken van de RVA en het overheidsbeslag blijkt, is dit niet het geval, integendeel. 

Die extra "besparingen" zijn infeite geen besparingen maar betere bestedingen van de beschikbare middelen. Het is zuurstof voor een productieve economie die verstikt is door belastingen en regulitis. Zonder die middelen geen investeringen die arbeidsplaatsen creëren en aldus de RVA-kosten zullen doen dalen. Een RVAer die terug aan het werk kan gaan levert een veelvoud aan toegevoegde waarde op die het BNP zal doen groeien en dit zal uiteindelijk veel meer bijdragen aan het delgen van de impliete overheidsschuld. Dit is de paradox van de huidige overheidsschuld. Economische groei zal er niet komen door nog eens te gaan lenen op de financiële markten, maar door minder te gaan lenen en de overheidsuitgaven te doen dalen. Pas dan kan er een een positieve terugkoppeling gebeuren via investeringen die de overheidschuld versneld zullen doen verdwijnen. Less is More in the end. Italië staat er dus heel wat beter voor dan België.

 



translate : Français English Deutsch +

Een reactie toevoegen

?

De laatste artikelen van Eric Verhulst :


Voordracht: "Complementaire munten" op maandag 4 juni 2012 in de Beurs van Brussel

De Leugens en dwalingen van Paul Goossens en van de PVDA

Waarom blijft de goudprijs stijgen?

 

Andere artikels:

Financiën

De hypotheekcrisis en de deregulering van de financiële markten (World The Changes)

Ze durven ! (Anti-Fascistisch Front)

De financiële vlucht van Karel De Gucht! (Ben Willems)





Medium4You.be  Editoriaal beleid | Voorwaarden voor publicatie opstellen en gebruik van | Neem contact met ons op