- Samenleven - Ik beweeg, dus ik ben

Doodgezwegen helden

woensdag 17 september 2008, door Daniel Struyf

translate : Français English Deutsch +

Ik blijf het er elke Olympiade opnieuw moeilijk mee hebben. Zoveel exposure en media overkill er is voor de ’gezonde’ helden en heldinnen van deze planeet, zo weinig aandacht gaat er naar de ’gehandicapte’ sportlui van de Paralympics. Wanneer zij ten tonele verschijnen, is het journalistenheir al lang weer thuis bij vrouw en kinderen en zijn de medaillewinnaars volledig opgepeuzeld door prime time talkshows.Wat een contrast met de paralympiërs die het met veel minder aandacht moeten stellen. Een medaillewinnaar mag hooguit rekenen op een paar regeltjes bladvulling op pagina 54 van de krant. Is hun prestatie daarom minder indrukwekkend dan die van gezonde sportmensen waar we allemaal zo naar opkijken? Ik geloof het niet. Integendeel, ben ik zelfs geneigd te zeggen. Ga er maar eens aan staan. Loop eens een uur rond met een blinddoek op. Stap eens een uur met één been. Ga eens tennissen of zwemmen met één arm. Een aantal weken geleden heb ik op mijn blog een eigenzinnige fotoselectie geplaatst... ’The weblog with the bleeding heart’