Word redacteur


Dwangmatige overheidsuitgaven en de crisis.

vrijdag 6 februari 2009, door Chris Demeyere


translate : Français English Deutsch +

 

Online bekijken : http://www.chrisdemeyere.com/dwangm...

De vrije markt is een economisch systeem dat van nature ups en downs kent. Een periode waarin alles wat slechter gaat is niet enkel een normale gang van zaken, het is zelfs noodzakelijk. Zo verdwijnt het dode hout en alle bedrijven die ten onder gaan, maken plaats voor nieuwe bedrijven. Spijtig voor de menselijke drama’s maar als nulgroei of achteruitgang zou nog erger zijn. Even op de tanden bijten, morgen is een nieuwe dag en waarom niet zelf een bedrijf oprichten? Als je van dichtbij ziet wat er allemaal fout gedaan wordt kan je daar mooi uit leren hoe je eigen bedrijf te runnen. Mensen leren er ook uit om voorzichtig te zijn met beleggingen, altijd een appeltje voor de dorst te sparen (en te spreiden!) en niet te vallen voor het idee dat we allemaal samen rijk worden.

 

Is er een rol voor de overheid in dat systeem? Natuurlijk. De overheid moet, zoals Hernando De Soto zo voortreffelijk aantoonde, zorgen dat eigendomsrechten en contracten gerespecteerd worden. Zonder eigendomstitels en afdwingbare contracten is handel en eigendom enorm onzeker. Dit hoeft overigens niet per sé door de overheid te gebeuren, maar als er iets een kerntaak is van de overheid is het wel dat. Life, liberty en property weet u wel.

Een economische crisis is zoals buikgriep, de enige remedie is het zijn beloop laten. Maar dat is niet wat de overheid doet. Een crisis betekent gemor onder het volk. Wie dan met een oplossing op korte termijn komt, kan op electorale winst rekenen. Maar altijd is die oplossing gebaseerd op meer overheidsuitgaven. Op lange termijn is deze oplossing rampzalig, de uitgestelde crisis wordt veel en veel groter. De uitgaven worden gefinancierd door schulden die uiteindelijk met belastinggeld terugbetaald worden. Althans, dat is de theorie. De schuldenberg wordt groter, want het “goede ogenblik” om alles in orde te brengen, lijkt nooit gekomen.

Nu bevinden we ons al in een situatie waarin de getroffen sectoren zo vitaal en immens zijn, dat de crisis zijn beloop laten geen optie meer is. We kunnen het ons niet permitteren om een bank failliet te laten gaan, we moeten wel tussenkomen. De auto-industrie biedt werk aan honderdduizenden die bij ontslag allemaal op de sociale zekerheid moeten. Interventie is op dit ogenblik noodzakelijk. Dit is geen buikgriep, dit is malaria of vogelgriep. Het is helemaal niet zo zeker dat we het kunnen uitzweten.

Dan maar de overheid haar gang laten gaan? Wat onverstandig, zij zijn degene die ervoor gezorgd hebben dat deze crisis zo ernstig werd als ze is. Interventie moet zich beperken tot het redden van vitale delen van de economie. En de geredde bedrijven, die eigenlijk een lening kregen van de belastingbetaler, moeten dat geld ook netjes teruggeven eenmaal het opnieuw beter gaat. De overheid moet zelf behoorlijk wat afslanken. Belastingen moeten naar omlaag en de enige manier om dat te doen is door minder belastinggeld nodig te hebben. Regulering die niet nodig is moet verdwijnen en we moeten in alles de concurrentie met andere landen in Europa durven aangaan.

Het ei van Colombus? Nee, dat vindt u hier niet. Oplossingen die werken wel…



translate : Français English Deutsch +

Een reactie toevoegen

?

De laatste artikelen van Chris Demeyere :


Het stigma van ondernemers

Alexander is goed bezig

Too late to apologise: a declaration

 

Andere artikels:

Crisis

Voordracht: "Complementaire munten" op maandag 4 juni 2012 in de Beurs van Brussel (Eric Verhulst)

De hypotheekcrisis en de deregulering van de financiële markten (World The Changes)

Ze durven ! (Anti-Fascistisch Front)


Financiën

De paradox van de staatsschuld (Eric Verhulst)

De financiële vlucht van Karel De Gucht! (Ben Willems)

Een financieel perpetuum mobile, gestart in 1971. (Eric Verhulst)





Medium4You.be  Editoriaal beleid | Voorwaarden voor publicatie opstellen en gebruik van | Neem contact met ons op