Word redacteur
|
Online bekijken : http://gonosgedichtenhoek.blogspot....  Hij loopt een eindje mee kijkt me vriendelijk aan praat over de grijsgroene Noordzee waar m’n jeugd is teloor gegaan ik weet niet wie hij kan zijn zoek ergens in m’n herinneringen maar de gaten in m’n brein zijn gevuld met teveel kleine dingen ik wil hem vragen vanwaar hij me kent maar z’n blik zegt me het niet te doen hem laten uitspreken over wie je bent getuigt van wellevendheid en fatsoen hij kent al m’n verhalen, zonder mededogen somt hij m’n gebreken en goede kanten op houdt een spiegel voor m’n verbaasde ogen ‘t gevoel van onbehagen stijgt naar m’n kop wie ben jij toch, jij vreemde man jij die alles en zoveel van me weet ben jij een vergeten familielid dan die niets deed aan m’n kinderleed welnee, m’n beste vriend, ‘k loop al eeuwen met iedereen een eindje mee of het nu is op de hoogste berg of ’t diepste dal of ’t duinzand aan de kabbelende zee ik ben de engel, de begeleider op je lange pad die langzaam herinneringen doet vervagen hij ziet er niet uit als een engel, ‘k ben het zat maar ‘k zit met al die onbeantwoorde vragen als ik m’n naam zeg is het voor je te laat dan weet je dat het uur van afscheid slaat beter nog een eindje met je mee te lopen de antwoorden zoekend in blijvend hopen hij loopt een eindje mee kijkt me vriendelijk aan praat over de grijsgroene Noordzee waar m’n jeugd is teloor gegaan… ©GoNo   Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van GoNo : Andere artikels: JeugdSteeds maar op weg, naar ik weet niet waar... (GoNo) Een boodschap voor het aanstaand hoog koninklijke bezoek aan Habbekrats (Frans Lavaert) Jeugdcriminaliteit stijgt niet ! (Don Viona) NoordzeeENERGIE - Windenergie kan golf-olie vervangen. (Don Viona) GedichtVoor de zoveelste keer… (GoNo) |
Home
- 
translate :
