Word redacteur
|
Als ik om mij heen kijk, dan is het vrij normaal om drie maanden na het werpen van de baby weer terug achter een bureau te schuiven. Op mijn werk ben ik in korte tijd gepeild door de andere werkende moeders. Of ik ook zo blij was om weer eens wat anders te zien dan de supermarkt en eindelijk weer deel te nemen aan normale conversaties in plaats van het maken van koetjiekoe geluiden. Nee, het is geweldig om terug te zijn op een plek waar implementatie, trajectfinanciering en ketenaanpak de normaalste woorden van de wereld zijn. Ik zou zonder problemen mijn ambtseed inleveren voor een leven samen met man, kind en het internet. Uit een recente Cambridge University studie komt naar voren dat er een attitudeverschuiving plaatsvindt over het beeld van de supermoeder die productief is op de werkvloer en fluitend haar kind naar bed brengt. Er lijkt sprake te zijn van een growing sympathy for the old fashioned view that a place is in the home, rather than in the office. Fok, dat is goed nieuws. Het beeld van de vrouw achter een bakfiets met minimaal drie kinderen erin, op weg naar de kinderopvang terwijl ze na haar werkdag nog even een yogaklasje doet om in het weekend met het hele gezin na het gezamenlijke ontbijt met vers geperste jus en croissants uit de oven naar het Tropenmuseum te gaan waarna de kinderen hups naar oma worden gebracht om de avond door te brengen met vrienden in de kroeg, om geanimeerd te praten over ecologische verantwoordelijkheid, ligt dat bij jezelf of bij de overheid. Dat beeld dus heeft mij altijd wat verbaasd. Wie heeft daar de tijd, energie en wil voor. Er valt veel voor te zeggen om je kind met voldoende basisvaardigheden en vertrouwen in zichzelf de wereld in te sturen. Op gesubsidieerde basis, want er moet wel wat tegenover staan. Ik ga niet zomaar jaren van kennis over de maatschappelijke opvang en verslavingszorg weggooien. Dat zou even onverstandig zijn als het opstellen van de schoonzoon van Bert van Marwijk in het Nederlands elftal. Om de werkende moeder volledig te kunnen richten op een leven achter het aanrecht, moet zij gebacked worden met een aardig inkomen. Dit kan gezien worden als een gouden handdruk. De top tien van R.E.S.P.E.C.T.S.T.E beroepen kunnen rekenen op 90% van het laatst verdiende salaris tot de kinderen zes jaar zijn. Deze kostenpost wordt ruim gecompenseerd door het opheffen van de oplopende financiering van kinderopvang. Er hoeft minder bezuinigd te worden op de AWBZ, aangezien langdurige burn-outs van werkende moeders niet meer zo snel zullen voorkomen. Chill! Gemeentelijk betaalde mantelzorg wordt overbodig want De Arbeidsvrije Moeder is back in town. Klaar om zieke broeders en zusters te helpen met pannetjes verse soep met ballen zonder dit eerst te moeten overleggen met een manager of baas van de zaak. De ministers Rouvoet en Bos tevreden, de emancipatiedames een beetje treurig en het internet blij. Win-win situatie!  Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van Sargasso : Andere artikels: VrouwIn het licht van de Internationale Vrouwendag op 8-03-2012 . (Don Viona) Internationale Vrouwendag : Omdat vrouwen ook mensen zijn. (Don Viona) LevenZondag 25 juli 2010: (Luc F.M. Jacquemyn) Stel dat tijdreizen mogelijk was… (Herman Boel) SamenlevingMarihuana legalizeren of niet ? (SVG) De dictatuur van de vrije markteconomie (SVG) |
Home
translate :
Naast het mij druk maken over smeltende ijskappen en sneue ijsberen, de goedkope H&M kleren gemaakt in Cambodja door bevende kinderhandjes, duurzaam opgewekte energie waar ik mijn vinger niet op kan drukken hoe dat dan precies werkt en waarom, denk ik na over het combineren van moederen en werken.
