- Galerieën - Uit het leven gegrepen

Eerst water, de rest komt later

dinsdag 6 juli 2010, door Chelone

translate : Français English Deutsch +

Online bekijken : http://chelone.wordpress.com/2010/0...

Dezer dagen functioneer ik het best (of beter: het minst slecht) ‘s morgens en ’s avonds. De rest van mijn dag is te ignoreren omwille van de hitte. Samen met mijn planten en dieren zit, hang of lig ik ‘s namiddags te puffen, te dorsten en de schaduw op te zoeken.

Mijn gedachten gingen/gaan dan naar de Werchterse festivalgangers, naar de mensen op de trein, naar de bestuurders van aircoloze auto’s, naar bouwvakkers op hoge stellingen, naar de bewoners en het personeel van rust- en ziekenhuizen, naar blokkende studenten en naar allen die het nu zo vreselijk warm moeten hebben in matig geïsoleerde appartementjes.

Gelukkig houden het WK, de Tour en Wimbledon tal van mensen aan het scherm gekluisterd in met rolluiken of dikke gordijnen verduisterde kamers. Ongetwijfeld betreft het hier vooral mannelijke toeschouwers, niet zelden gehuld in slechts een marcelleke.

Ook mijn erf kreunt onder de droogte. Ik kan het watergeven nauwelijks bijhouden. Wie nu nog groen gras bezit, betaalt zich blauw aan een automatisch sproeisysteem (en de steeds hoger oplopende waterrekening), maar de meeste gazons zijn wellicht geelachtig oranje.

Velen geven hun planten geen water tijdens deze droogte omdat ze geloven in dezelfregularistie van de natuur. Ik geloof niet in die wijsheid want ook een plant begeeft het vroeg of laat door watergebrek.

De idee om hier een flink uit de kluiten gewassen regenwaterput te laten installeren groeit met de jaren. Het is een feit waar we in de toekomst rekening mee zullen moeten houden: onze zomers worden alsmaar droger.

De laatste dagen sproei en begiet ik me te pletter. Het is vechten tegen de bierkaai. Bovendien lijkt het alsof de schaarse regenbuien net mijn gemeente moedwillig overslaan. De tuin snakt naar water en ik kan onmogelijk zijn dorst lessen. Moeten we hier binnenkort palmbomen planten en droogtebestendige prairietuinen aanleggen?

Voorlopig geniet ik nog van inheemse planten, zelf gezaaide eenjarigen, van de bloemenweide die er dit jaar ronduit prachtig bijligt, van zelfgekweekte komkommers, tomaten, sla en kruiden.

De eendenkuikens groeien als kool en ploeteren in hun poeltje met een tomeloze energie.

En ik? Ik blijf sproeien, tot het hier ein-de-lijk ook eens wil regenen…

(Foto’s aanklikbaar)