Word redacteur
|
Dat het toch speciaal moet zijn, zo de eerste avond van uw eigen restaurant. En meteen vollen bak. En dat we zelf nog nooit de eerste avond dat een restaurant open was er al gingen eten. Dat zaten we ons vrijdagavond te bedenken in Eetkaffee Multatuli. Donderdagavond was de openingsreceptie waar ik als buurvrouw ook eens mocht binnenspringen. En meteen het laatste tafeltje voor vrijdagavond gereserveerd. Na een paar jaar werd Café Remaut, eerder het bekende theatercafé de Grooten Avond, overgenomen door twee broers uit Poperinge. Ze waren hier blijven plakken na hun studies, vertelde hun moeder me trots. Aan de inrichting is wat gesleuteld met de bedoeling het wat gezelliger te maken: de muren kregen een warmblauwe kleur, er werden wat oude elementen toegevoegd, er werden bankstellen geplaatst en er werd een aparte rokersruimte ingericht met een erg mooie deur. Om te beginnen kregen we een glaasje cava, speciaal voor de opening. Maar ze vieren hun opening de hele maand met cava dus haast u allen daarheen! Omdat we nogal honger hadden bestelden we meteen een bordje met hapjes (10€). Even later kregen we een bord vol lekkers: chorizo, kaas, olijven, tapenade, ham. Ondertussen bekeken we de kaart wat uitgebreider. ’s Middags kan je er pannenkoeken gaan eten en ook de bierliefhebber komt er uitgebreid aan zijn trekken, maar wij waren voor het grotere werk gekomen. De basiskaart is niet super uitgebreid maar heeft alles wat we op een kaart willen zien: van verschillende soorten pasta en slaatjes over een croque, soep en tapas naar vlees, vis (Gentse waterzooi met vis!) en vegetarisch. Daarnaast is er nog een suggestiekaart die maandelijks verandert. Ook daar is er nog van alles wat te verkrijgen. Keus genoeg dus. De prijzen zijn eerlijk: 18€ voor een entrecôte met bearnaisesaus is een normale prijs. En die namen we dan ook allemaal, behalve manlief. Hij had meer zin in een stoverij (14€). Opmerkelijk snel kregen we onze bestelling. Een mooie portie salade, een groot stuk mals vlees, lekkere frietjes en een potje bearnaise. Er werd geproefd en lekker bevonden. Peter kreeg zijn stoofvlees in een mooi kommetje geserveerd. Er was voldoende van alles, bijvragen was niet nodig, al hebben we het kommetje bearnaisesaus wel volledig uitgelekt. Eventjes alles laten zakken en dan waren we klaar voor het dessert. Als er ergens crème brûlée op een kaart staat dan hoef ik zelf niet verder te kijken, dan bestel ik dat gewoon. Peter ging voor een klassieke dame blanche. Het suggestiedessert met peer zag er ook heerlijk uit maar we moesten kiezen. De crème brûlée was met citroen, wat ik altijd een beetje jammer vind. Nog niemand gevonden trouwens die betere crème brûlée maakt dan mijn broer, maar dit geheel ter zijde. Het werd een zeer leuke afsluiter van een eerste mooie lentedag. Beginnersfouten gingen we hen niet kwalijk nemen, hadden we ons voorgenomen. Maar van beginnersfouten viel eigenlijk niet veel te merken. Het personeel was vriendelijk en goed opgeleid. Ze excuseerden zich soms, omdat ze iets niet fatsoenlijk genoeg op tafel konden zetten, maar dat was geheel en al onze fout aangezien er een reusachtige wieg met baby in de weg stond. Bovendien vinden wij vriendelijkheid belangrijker dan etiquette. En ze waren bijzonder vriendelijk. En wij van de buurt zijn blij dat er weer leven zit in het mooie Van Crombrugghegebouw. Op hongerige momenten zal ons dat regelmatig een welkome oplossing bieden, denk ik! En oh ja, er zullen ook interessante evenementjes georganiseerd worden! Openingsuren Eetkaffee Multatuli Huidevetterskaai 40 Telefoon: 09 223 07 11 of 0472 35 99 49 Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van Lien Braeckevelt : Over sluipverbruikers en energievreters Andere artikels: GentGENT - Protest tegen aanpassingen De Lijn. (Don Viona) N-VA maakt fout met Siegfried Bracke als lijsttrekker in Gent. (Don Viona) Stadsdebat ’Gent Uitgelicht’ was grote flop . (Don Viona) RestaurantWatermeloen snijkunst (Mafiablog) Waar is dat positief advies over het sociaal restaurant “De eetkeet”? (Frans Lavaert) Restaurant Dell’Anno mag van Stad evenzogoed een motel worden, of jeugdherberg (Frans Lavaert) |