Word redacteur


Emo politiek.

dinsdag 10 maart 2009, door Luc F.M. Jacquemyn


translate : Français English Deutsch +

 

Online bekijken : http://www.volksgazet.be/index.php?...

Iedereen kent het wel: het spontaan blijk geven van gevoelens om medelijden op te wekken of om blijdschap te creëren. Vooral stand up komedianten en acteurs bezitten deze gave om voor een (groot) publiek in te spelen op al dan niet primaire gevoelens van levende soortgenoten. Erger is het wanneer politici deze trucjes gaan toepassen. Meestal krijg ik dan plaatsvervangende schaamtegevoelens.  

Neem nu Bert “den salonsocialist” Anciaux. Hoeveel keer hebben we hem al zien bleiten als een krokodil? Want dat waren het: krokodillentranen, meestal zie je die bij je kleine kinderen als ze even vallen, ze zijn meer geschrokken dan dat ze pijn hebben, het enige wat zo’n baasje of meid wil is de armen van mama of papa en een troostwoord.

Meestal zijn ze na nog geen 5 minuten vergeten wat er hun overkomen is en zijn ze alweer aan het rond hossen.  Het zelfde gebeurt met BA, hij laat zijn tranen de vrije loop, snikt twee keer en laat een krop (gespeelde?) emotie los op zijn toekomstige kiezers en klaar is kees! In de meeste gevallen is deze manier al genoeg om terug een plaatsje te krijgen in de vetbetaalde politiek. Bert de emo-politicus, we kennen hem en we hopen dat zijn acteerprestaties fel verbeteren want de rode kiezers trappen daar helemaal niet meer in.  

Afgelopen weekend is er een nieuwe emo-bladzijde omgeslagen in de Vlaamse politieke geschiedenis. Op het congres van het Vlaams Belang is Marie-Rose Morel ontvangen als de nieuwe moeder Theresa en meteen heilig verklaart door de aanwezige Vlaamse paterkes. Nu lach ik helemaal niet met de gezondheidstoestand van mevrouw Morel, ver van, ik vind het heel erg dat een vrouw in de fleur van haar bestaan tegen de vuist van Vadertje kanker moet lopen, dit even om duidelijk te maken dat ik niet spot met zieke mensen.

De manier waarop de partij MRM recupereerd om tijdens de stembusslag van juni niet af te gaan is ziekelijk. Vorige week heeft men deze dame nog extra moeten opkalefateren omdat haar toestand door de chemotherapie fel verslechterd was. Is men niet slimmer of gaat men in de politiek echt over lijken? Men had MRM moeten verbieden om in levende lijve op te draven, een filmopname van op haar ziekbed had meer succes gehad.    

Komt er nog bij dat MRM één van haar kinderen aan haar rok had hangen, om te benadrukken dat het VB een gezinspartij is? Een jonge gescheiden vrouw met 2 kinderen kan zeker geen voorbeeldfunctie vervullen, zeker niet na alle roddels (vermeend?) die de ronde deden. Als klap op de vuurpeil kregen we deze morgen bij Peter Van De Veire op MNM ook nog eens een ex werkneemster die live kwam vertellen wat voor een kreng en onmens MRM wel is. Marie-Rose gaat over lijken verklaarde de getuige deze morgen rond kwart voor zeven op de radio.

Mooie reclame voor het Belang, of krijgt dit nog een staartje in de één of andere commissie?  Ach, is er plaats voor emoties in de politiek? Of vinden we dat alle politici zakkenvullers zijn en desnoods hun eigen (schoon) moeder zouden vermoorden om verkozen te raken? Wat vinden de lezers van de Volksgazet ervan? Hebben die een mening?

Of zijn wij allemaal emotieloos?



translate : Français English Deutsch +

Een reactie toevoegen

?

De laatste artikelen van Luc F.M. Jacquemyn :


Protest Ingignados het begin van een nieuwe revolutie?

Verantwoordelijkheid op zijn NVA’s

Extreem.

 

Andere artikels:

Emotie

Emotie haalt het (steeds?) op rationaliteit.... (Doeterniettoe)

Voetballen (GDB)


Politiek

Politiekers, een ras apart. (Luc F.M. Jacquemyn)

Veel Belgen liggen wakker van politieke impasse! (Ben Willems)

“Laat de politieke partijen de schade betalen” (Anti-Fascistisch Front)





Medium4You.be  Editoriaal beleid | Voorwaarden voor publicatie opstellen en gebruik van | Neem contact met ons op