Fascisten en antifascisten in strips

Morgen heeft Humo, in samenwerking met boek.be, een bijlage van twintig bladzijden over  stripromans: interviews met een aantal stripauteurs, eigenzinnige achtergrondinformatie over albums en 78 euro aan kortingsbonnen voor vierentwintig geselecteerde albums. Bezoekers van deze blog zijn misschien wel geïnteresseerd in één van die stripromans, Vluchtweg naar de zon (foto 1). Maar ook voor liefhebbers van het klassieke stripalbum is er dit jaar weer werk dat mogelijk bezoekers van deze blog interesseert, Piccolo in veldgroen (foto 2).

Vluchtweg naar de zon is dik als een telefoonboek, maar leest alsof je naar een achtervolgingsfilm kijkt. We leven mee met Karim Kemal die van Algerijnse afkomst is en tegen betaling met rijke vrouwen naar bed gaat, en met Alexandre Barbieri, een rosse tiener van zeventien die tegen Karim opkijkt omdat die in alles zijn tegenpool is. Hun leven komt in een stroomversnelling als Alexandre een steen gooit naar dokter Raoul Faurissier, de leider van het extreemrechtse Elan National Français, en Karim Faurissiers vrouw neukt terwijl Faurissier die avond vroeger dan gewoonlijk thuiskomt. Een knokploeg wil Alexandre en Karim de les leren, maar dan hebben we nog een vierhonderdtal bladzijden te gaan terwijl Karim en Alexandre wegvluchten langs de autosnelweg naar het zuiden. De strip werd door de Fransman Hervé Baruela (Baru) getekend op vraag van een Japanse uitgeverij, is qua stijl schatplichtig aan de manga maar blijft toch ook Europees. De tekeningen zijn in zwart-wit, met tempobepalende kaderingen waarmee geduldig de karakters van de voornaamste figuren in deze striproman ontwikkeld worden. Karim en Alexandre komen onder meer terecht in een dorp dat bewoond werd door de Woodstock-generatie, maar zo verzeilen ze dan weer in het drugsmilieu en worden ze óók achtervolgd door drugshandelaars. Twee groepen zijn dan op zoek naar onze helden, en Faurissier – die intussen zijn vrouw vermoord heeft – maakt er een persoonlijke zaak van om de Noord-Afrikaanse Karim op te jagen. Er vallen regelmatig rake klappen en de racistische belagers zorgen voor beklemmende momenten, maar het snel volwassen worden van Karim en Alexandre en hun vermogen om alles als een groot avontuur te zien, geven het verhaal een menselijke en soms zelfs humoristische kant. Vluchtweg naar de zon werd in 1996 als beste boek bekroond op het vermaarde stripfestival van Angoulême, maar verscheen pas dit jaar in het Nederlands. In Humo vind je een kortingsbon voor het album, waarvan de normale prijs wel 29,50 euro is.

Voor de liefhebbers van het klassieke stripalbum is eerder dit jaar Piccolo in veldgroen verschenen dat het verzet tegen de Duitse bezetter in Brussel in beeld brengt, gecombineerd met tal van knipogen naar nog andere stripfiguren dan de helden van dit album: Robbedoes en Kwabbernoot. Robbedoes is piccolo in een hotel dat de nazi’s als hun hoofdkwartier hebben ingericht; Kwabbernoot is journalist bij de onder de Duitse censuur gezette krant Le Soir. De twee vrienden verwijten elkaar mee te heulen met de nazi’s. Om veiligheidsredenen kunnen ze elkaar niet vertellen dat ze echter elk hun bijdrage leveren aan het verzet tegen de nazi’s. Robbedoes hoort als laarzenpoetser veel bij de neonazi’s, dat hij in zijn zolderkamer in het nazi-hoofdkwartier doorseint naar het Verzet. De Duitsers krijgen door dat Robbedoes hen verraadt en proberen hem te pakken te krijgen. In een laatste bericht aan de Weerstand heeft Robbedoes nog kunnen verwittigen voor een volgende zet van de nazi’s, en dan duikt de Belgische piloot Jean de Selys-Longchamps op die op eigen initiatief het hoofdkwartier van de Gestapo in Brussel aanvalt. En dat laatste is een waar gebeurd verhaal. Stripliefhebbers hebben intussen kunnen genieten van de vele stripfiguren die in het album als bewoners van Brussel opduiken: Kwik en Flupke, Lambik en tante Sidonie, professor Zonnebloem en anderen. Ook voormalig eerste-minister en zakenman-beenhouwer Paul Vanden Boeynants zien we in een bijrolletje. Met Brussel en de handel in het zwart als decor kan dat niet anders. Brussel zelf krijgt een herkenbare plaats in het album, en de Vlaams-nationalisten mogen tevreden zijn: in de Franstalige versie van het album, Le groom vert-de-gris, zijn een aantal opschriften in het Nederlands gebleven. Zoals voor 'frituur Bij Bertje'. Het scenario voor dit album is van de in Brussel wonende Fransman Yann; tekenaar is zijn landgenoot Olivier Schwartz die beïnvloed door de stijl van Yves Chaland een aantrekkelijk getekend album heeft afgeleverd. Bekijk hier het publiciteitsfilmpje voor het album.

Scenarist Yann wordt van antisemitisme beschuldigd, maar dat is dan met weinig begrip voor strips waar nu eenmaal zaken vereenvoudigd en een beetje karikaturaal voorgesteld worden. De Franstalige versie van het album, met harde kaft, is nog vlot te verkrijgen; de Nederlandstalige versie, met zachte kaft, is uitverkocht en in herdruk. Misschien vind je het echter nog wel in een stripspeciaalzaak. Prijs: 7,50 euro.