- Emoties - Stemmingen

Gelieve u te onthouden indien niet ernstig

dinsdag 1 juni 2010, door Daniel Struyf

translate : Français English Deutsch +

Online bekijken : http://feedproxy.google.com/~r/Mela...

Politiek interesseert me mateloos. Maar met het ouder worden is er een andere factor bijgekomen: politiek ergert mij mateloos. Steeds zeldzamer worden ze, de politici die zeggen wat ze doen en doen wat ze zeggen. Steeds talrijker worden ze, de politici die zich laten gijzelen door spin doctors en hun meningen bijstellen volgens en afstemmen op de heersende windrichting. Alles voor de perceptie.

Ik heb me nooit zo geërgerd aan de vaderlandse politiek als de afgelopen drie jaar. De kabinetten Leterme waren dodelijk voor deze democratie, haar instellingen, werking en geloofwaardigheid. Deze regering was met zichzelf bezig, niet met de problemen van de mensen. Partijen waren tot elkaar veroordeeld, er werd niets beslist, erg veel rond de hete brij heen gedraaid, belogen, bedrogen, gesaboteerd en op een wraakroepende manier met publieke middelen omgesprongen. Intussen is de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen voor ettelijke decennia gehypothekeerd. Politici zijn op een haast surrealistische manier onverantwoordelijk geweest.

Ik huiver bij de manier waarop bepaalde politici vandaag zonder enige schroom durven rekenen op het korte geheugen van de burgers. Ik word kwaad als ik hoor hoe er naar hartelust gezwartepiet wordt. Ik geloof mijn oren niet als ik een aantal dames en heren leugens hoor verkopen tot ze ze zelf geloven. Moet ik alle schuld voor wat fout loopt in de schoenen van de politici schuiven? Natuurlijk niet. Een volk krijgt de leiders die het verdient. Kijk dus vooral ook eens in eigen boezem, kiezer.

Morgen alles anders en beter dan maar? Ga weg. Natúúrlijk roep ik in de woestijn. Een pak kiezers - een grijze massa die nooit haar nek uitsteekt - ligt niet wakker van mijn besognes. Leest nooit mij weblog. Leest trouwens nooit iets. Tenzij de beeld- en schreeuwkrant Het Laatste Nieuws, om maar eens een open deur in te trappen. Het is het soort kiezer dat pas wakker schiet als zijn pint op café, zijn slof sigaretten of zijn benzinetank onbetaalbaar wordt. Of als zijn werkloosheidsuitkering beperkt wordt in de tijd. Don't touch my panem et circenses.

Drie jaar lang hebben ze me uitgelachen en vernederd, behandeld als een seniele debiel die alles slikt en gelooft. Sta me toe dat ik op mijn beurt met U lach, duurbetaalde excellenties waarvoor ik in geen honderd jaar een buiging zal maken. Ja, U doet me braken, maar niet kraken. U bent me allicht liever kwijt dan rijk. Dan heb ik slecht nieuws voor u: ik ga stemmen op 13 juni.