Het barstende België van Herman De Croo

Het pamflet in de twee landstalen dat ons wil behoeden voor het separatisme kost 7,99€. Hiervoor krijg je in het Nederlands 30 bladzijden tekst geschreven in "koeien van letters" en met veel spaties. Een  pamfletje van nog geen 7.000 woorden dat geen 15 minuten leestijd vraagt. Volgens De Croo vraagt het geen halfuur leestijd, dat zal dan wel met de leeftijd van de auteur te maken hebben.

Natuurlijk staat het woord "separatisme" niet zomaar in de tittel van het boek. De Croo weet héél goed dat bij een eventuele scheiding van België de belgicisten dit zullen aanvoeren als het gevolg van "Vlaams separatisme" waarbij Wallonië en Brussel zich als rompstaat en de voortzetting van België zouden kunnen presenteren aan de internationale gemeenschap en haar instellingen. Dit is wat Vlaanderen zeker moet vermijden en daarom spreken we beter over de ontbinding van de Belgische federatie en de onafhankelijkheid van de nieuwe staten. Zoals bij de splitsing van Tsjechoslovakije moet er overeengekomen worden dat geen van de nieuwe staten nog de naam België en andere Belgische symbolen kan gebruiken.

Onze landbouwer-fruitteler (over Herman De Croo p.40) heeft het laatste jaar dan toch een bocht genomen, van volbloed unitarist in hart en nieren heeft hij zich schijnbaar ontpopt als een overtuigde federalist maar  verkondigt er snel bij dat er voor een "grote" staatshervorming geen marge is. Merkwaardig kan men dat noemen, maar ook De Croo heeft ingezien dat het met zijn beminde land zo niet verder kan. Hij beseft dat er in de nabije toekomst bij een diepgaande staatshervorming het project “Vlaamse onafhankelijkheid” in Vlaanderen een volwaardige en realistische optie is geworden. Zijn doel is dan ook de mensen angst inboezemen voor het onbekende en de Walen en Brusselaars aanmoedigen voor een volgehouden 'non' tegen een grote staatshervorming.

Met losse flodders en weinig gestaafde argumenten gaat De Croo er vanuit dat een onafhankelijk Vlaanderen Brussel zou verliezen en dat we zouden moeten gaan aanschuiven aan heteinde van de hele rij kandidaat-lidstaten met het vriendelijke en beleefde verzoek opnieuw lid te mogen worden van de Navo, WEU, Benelux, VN, Europese Raad, EU, IMF, OESO, ... kortom volgens De Croo een apocalyptisch beeld. Dat de EU en de internationale instellingen de onafhankelijkheid van de Tsjechische Republiek en Slovakije heel snel en zonder veel problemen hebben herkend probeert De Croo dan ook met flauwe argumenten te ontkrachten.

Een ander dooddoener die De Croo gebruikt is: "Ik heb geprobeerd aan te tonen dat een discours voor een onafhankelijk Vlaanderen geen enkele kosten-batenanalyse overleeft". Waar hij die bewering in zijn pamflet staaft met cijfers heb ik niet gevonden. Het zou de gewezen Kamervoorzitter geloofwaardig maken indien hij in zijn pamflet een kosten-batenanalyse van de huidige Belgische constructie had gemaakt. In dit land is het onmogelijk om juist daarover precieze cijfers te krijgen. Over de gigantische transfers van Vlaanderen naar de andere deelstaten bekent De Croo nu in zijn boekje dat het wel eens tussen 6 en 10 miljard euro zou kunnen zijn.  Over de kostprijs van de wafelijzerpolitiek, over niet samenhangende bevoegdheidspaketten, de kostprijs van de inefficiënties en de onbestuurbaarheid van dit land en zijn instellingen geen cijfers.

"De regio's wurgen België" is hetgeen De Croo probeert te bewijzen in hoofstuk 6.  Volgens De Croo wordt de federale overheid sinds Lambermont alsmaar armer terwijl de regio's alsmaar rijker worden. Natuurlijk heeft hij gelijk, deze akkoorden van Lambermont zijn een misbaksel, tegenover de bijkomende hoeveelheid financiële middelen die naar de gemeenschappen gaan, staat een beperkte fiscale autonomie van de gewesten en een nietszeggende bevoegdheidsoverdracht. Men heeft nagelaten het principe dat eigen bevoegdheden met eigen belastingen worden gefinancierd in te voeren. Het waren natuurlijk de Franstaligen die niet wilden weten van een responsabilisering, hun was het alleen te doen om meer geld voor Wallonië en Brussel. Door de royale financiële tegemoetkomingen voor het Franstalige onderwijs, die door VLD en De Croo op een lichtzinnige manier werden toegekend, werden de meest dringende behoeften van de Franstalige Gemeenschap voldaan. Maar onze landbouwer-fruitteler heeft schijnbaar een héél kort geheugen.

Tot slot, onze monarchist De Croo heeft het nergens over zijn vrienden van Laken. Is het omdat de familie van rwa Albert ons handen geld kost? Is het omdat deze familie ieder jaar van een royale index kan genieten, terwijl De Croo zijn Belgen het met heel wat minder moeten doen? Is het omdat in Vlaanderen stilaan een meerderheid wordt gevonden om deze hele santenboetiek naar de geschiedenisboeken te verwijzen. Eigenaardig dat de vriend van de rwa de Koninklijk familie niet gebruikt als bindmiddel en argument tegen die verfoeilijke separatisten.

Meer over het pamflet kan je hier vinden op de webstek van de VVB. Het pamflet is een uitgave van Lannoo. Wie denkt dat hij in het pamflet bewijzen en onderbouwend cijfermateriaal vind om het landje van belgicist De Croo niet te splitsen is er aan voor de moeite. Niets houd ons tegen om stap voor stap naar de onafhankelijk van Vlaanderen te streven. Dat dit niet eenvoudig is en dat dit niet in één dag zal gebeuren is evident, maar zeker niet onmogelijk.