Word redacteur
- Galerieën - Uit het leven gegrepen

Het scheurtje of de bladluis?

donderdag 9 juli 2009, door Coltrui


translate : Français English Deutsch +

 

Online bekijken : http://www.zinloos.be/wordpress/?p=933

Ik denk soms na over hoe ik had kunnen zijn, wie ik had kunnen worden. Ja, soms heb ik dat. Gisteren nog. Nú moet ik er toch eens bij stilstaan, dacht ik, want later ben ik de helft vergeten. Met het ouder worden, geraakt het geheugen vol en gaat men selectief om met herinneringen. Maar misschien moet ik het daar later maar eens over hebben.

Ook iemand die nog maar tweeëndertig winters over deze aardkluit ronddrentelt, heeft toch al voor ettelijke keuzes gestaan. Keuzes. Op een dag dwarrelt u op een blad van de levensboom naar benee en bevindt u zich op het steeltje. En u begint te wandelen. Gaandeweg moet u kiezen: kies ik de linkernerf, verken ik de rechter, of ga ik lekker veilig rechtdoor? Wellicht is dit een clichématige metafoor. Ik haat clichés. Clichés moeten de wereld uitgeholpen worden. Maar misschien moet ik het daar later maar eens over hebben.

Zo zat ik gisteren te denken. Ik zit altijd. Ook al zeg ik dat ik er bij stilsta. Ik zit. Zitten bevordert het denken. En in gedachten ging ik terug naar de tweesprong waarop ik me bevond op achttienjarige leeftijd. Er werd me namelijk een voldoende grote portie intelligentie toebedicht om te gaan studeren, en dat terwijl ik ook een aardige kans had om op hoog niveau aan sport te doen. Toegegeven, mijn schoolresultaten waren niet van dien aard dat er voor mij een carrière als nucleair hersenchirurg weggelegd was. Ook het feit dat ik opgenomen werd in de selectie van een jeugdteam in de nationale voetbalcompetitie, zal wel meer te maken hebben gehad met het feit dat een mijner ooms voorzitter was en op die manier als kruiwagen fungeerde.
Als ik er zo over nadenk - ik bevind me thans uiteraard in zittende toestand - ben ik eigenlijk nergens echt goed in. In alles wat ik doe, ben ik een middelmatige gemiddelde middelmaat. Mister Mediocre. Moet een mens daar eigenlijk genoegen mee nemen? Ik weet het eigenlijk niet. Maar misschien moet ik het daar later maar eens over hebben.

Ik koos voor de studies, dat moet ik nu constateren. Waarom? Ik vroeg het me gisteren af, maar het schoot me niet meteen te binnen, dus ging ik wat beter zitten.
Ik deed geen van beide graag. Studeren was een kwestie van met de hakken over de sloot te geraken. En die sloot zou bij verder studeren steeds breder worden, wist ik. Een scheurtje in de linkernerf, zeg maar. Rechts stond een legertje bladluizen op me te wachten. Mijn teamgenoten. Het buitenbeentje van het platteland dat ik was, paste niet in de stadscultuur. Een bladluis zeikte in mijn legerlaarzen. Mijn arafatsjaal vond ik op het toilet, naast de pot, overduidelijk gebezigd om een bilnaad mee te reinigen. Met z’n vieren propten ze een hotdog door mijn toenmalig vegetarische keel. Wat me bezielde om me zo alternatief mogelijk te profileren is me tot op heden nog steeds een raadsel - blijkbaar doet een jongeling rare dingen wanneer hij het onderste deel van het blad bewandelt. Maar misschien moet ik het daar later maar eens over hebben.

Het scheurtje of de bladluis? Ik verkoos het scheurtje. Maar wat als ik nu eens de andere kant had gekozen? Ik zal het nooit weten. Altijd vooruit, naar het topje van het blad. Naar beneden gaat niet meer. Ben ik daar nu blij mee? O, ik ben tevree. Maar misschien moet ik het daar later maar eens over hebben.


translate : Français English Deutsch +

Een reactie toevoegen

?

De laatste artikelen van Coltrui :


De onovertreffelijke klantendienst...

Op visite

En het boek is nog steeds niet uit.

 

Andere artikels:

Medium4You.be  Editoriaal beleid | Voorwaarden voor publicatie opstellen en gebruik van | Neem contact met ons op