La suite

Het 2 500^ste artikel(tje) op deze blog. – In wat verschilt de nieuwe voorzitter van het Front national (FN) van de oude, en wat kunnen de gevolgen zijn van Marine Le Pen aan het hoofd van het FN in
plaats van Jean-Marie Le Pen?

We noemden Marine Le Pen al eens de Marie-Rose Morel van het FN, qua stijldan toch. In tegenstelling tot haar 82-jarige vader is Marine Le Pen een 42-jarige vrouw, advocate die “branchée et moderne” wil overkomen, mee met het volk is als moeder van drie kinderen en twee keer echtgescheiden. Ze slaagt erin nieuwe kiezers en militanten aan te trekken zonder de oude kiezers af te stoten. Een aantal militanten vertrekt wel omwille van Marine Le Pen. Marine Le Pen distantieert zich van haar vader als herinnerd wordt aan diens uitspraak in 1987 dat de gaskamers slechts een detail zijn uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Wat de toegang tot de media voor Marine Le Pen vergemakkelijkt. Ze heeft ook een liberalere visie dan haar vader over thema’s als abortus en homoseksualiteit. Wees het FN vroeger al het etiket “extrême droite” af en sprak het liever over “droite nationale”, met Marine Le Pen werd het “ni droite, ni gauche”. “Niet rechts, niet links.”

Anderzijds blijft Marine Le Pen trouw aan de grote lijnen van het extreem rechtse FN-programma: het verwerpen van immigratie, nu gepeperd met de strijd tegen de islam, de electorale exploitatie van de onveiligheid, de strijd tegen de mondialisering en voor de nationale voorkeur…  Marine Le Pen komt ook op voor de “laïcité”, geen invloed van het geloof op het maatschappelijk leven, en strijdt tegen de afbouw van de openbare diensten. Volgens een opiniepeiling ziet 84 % van de Fransen geen verschil in ideeën tussen Marine Le Pen en Jean-Marie Le Pen, maar Marine Le Pen heeft een groter electoraal bereik. Twintig procent van de Fransen acht het mogelijk dat ze voor Marine Le Pen zouden stemmen, tegen maar dertien procent die voor Jean-Marie Le Pen zouden kunnen stemmen.

Is het eerste doel bereikt – voorzitter worden van het FN –, nu komt het tweede doel in zicht: Frans president worden in 2012 of later. In 2002 stootte Jean-Marie Le Pen tot zijn eigen verbazing met 16,9 % van de stemmen door tot de tweede ronde voor de Franse presidentsverkiezingen. In de eerste ronde speelde hij de socialist Lionel Jospin naar huis. Volgens RechtsActueel "het absolute hoogtepunt van de politieke activiteit van het Front". In de tweede ronde was Jean-Marie Le Pen uiteraard kansloos tegenover uittredend president Jacques Chirac. In de opiniepeilingen doet Marine Le Pen het alvast iets beter dan haar vader in 2002. Naargelang de opiniepeiling wordt Marine Le Pen 17 à 18 procent tot zelfs 20 procent van de stemmen toegekend in de eerste stemronde voor de presidentsverkiezingen.

Kan Marine Le Pen daarmee doorstoten tot de tweede ronde? Dat hangt af van de verdeeldheid dan wel eensgezindheid in respectievelijk het linkse en het rechtse kamp. Maar zowel bij de Parti Socialist (PS) als bij Nicolas Sarkozy’s Union pour un Mouvement Populaire (UMP) zijn er twisten over wie de beste kandidaat is voor die volgende presidentsverkiezingen. Bij de UMP-sympathisanten zou 32 % zich kunnen vinden in de FN-standpunten, 1/3 meer dan een jaar geleden. Met Marine Le Pen aan het hoofd van het FN voelt men zich uiteraard eerder aangetrokken tot het FN dan mocht Bruno Gollnisch er de dienst uitmaken. Marine Le Pen sluit echter elke samenwerking met de UMP uit, ook als Sarkozy als uittredend president in een tweede ronde van de presidentsverkiezingen zou uitkomen tegen een socialistische tegenkandidaat. Marine Le Pen zou wél willen samenwerken met de UMP zodra het FN de grootste van de twee rechtse formaties is.

Intussen lukt het Marine Le Pen echter niet tot samenwerking te komen… binnen haar eigen partij. Bruno Gollnisch werd met 32,3 % verslagen voor het voorzitterschap, maar verzamelde daarmee toch nog 5 522 stemmen achter zijn naam (Marine Le Pen: 67,7 %, 11 546 stemmen). Gollnisch was jarenlang de feitelijke nr. 2 binnen het FN. Om de eenheid te bewaren binnen het FN bood Marine Le Pen nu Bruno Gollnisch aan om de officiële nr. 2 te worden van het FN. Gollnisch heeft dit evenwel geweigerd. In het nieuw verkozen Centraal Comité van het FN is de groep-Gollnisch beter vertegenwoordigd dan bij de stemming om het voorzitterschap. Met 42 op de 100 leden van het Centraal Comité, maar in het Politiek Bureau is de groep-Gollnisch dan weer ondervertegenwoordigd met slechts 10 op de 42 leden. De nieuwe voorzitter heeft van haar macht gebruik gemaakt om onder andere helemaal uit het niets een personaliteit uit het Bloc Identitaire het Politiek Bureau van het FN binnen te loodsen. Met als gevolg dat groep-Gollnisch in het Centraal Comité zich onthouden heeft bij de stemming die de samenstelling van het Politiek Bureau moest bekrachtigen. Goed begonnen !