Maandag 14 juni 2010:

The day after…

De stemmen zijn op een hoopje bijeengeveegd, de procenten bekeken en de conclusies getrokken. Alhoewel dat sommigen het nog niet helemaal begrepen hebben denk ik. De verliezers, in casu iedereen behalve het NVA in Vlaanderen dus, hebben ieder een andere kijk op de zaak.

Vast staat dat het VB en open VLD fors mogen inleveren en dat de SP.a wonder boven wonder minder in de klappen mocht delen. Ook LDD weet hoe laat het is (5 na 12) en pakt alvast de koffers om op een lang politiek verlof te vertrekken. Brullen en lullen kunnen dus echt geen gaatjes vullen. De fantastische verhalen van de ex - judocoach hebben hun uitwerking gehad en nu is het terug naar basics, terug naar zijn kantoor in Oostende, terug naar het jaar 0, de ijstijd.

Bij het Vlaams Belang gaat de paleisrevolutie van start nu. De echte flaminganten gaan met zachte trom richting de partij van de weverkes, en de harde kern zal blijven vechten voor het “eigen” volk en tegen de gekleurde of anders gecultiveerde medemens. Genre Dewinter dus, bijna fascist en verdediger van eigen volk dat via de partijkas zijn eigen zakken kan en kon vullen. Ieder die een strobreed in de weg gaat leggen van de Annemansen van deze partij zal met bulldozerkracht aan de kant geveegd worden. Nog één verkiezing verder en ze halen geen 10% meer. De versheiddatum van het VB-verhaal is verstreken…

Maar moeten we dan gelukkig zijn met Bart en de NVA? Is er geen gevaar bij zoveel blijdschap en voorkeurstemmen? Moeten we dezelfde angst hebben dan toen we als democraten riepen om een cordon sanitair? Of is de democratische inslag van de NVA groter dan die van het Vlaams Blok toentertijd? Ikzelf heb een angst van vaandelwaaiers en hardroepers zonder boodschap, anderen dromen ervan om met trompetgeschal het paleis binnen te marcheren.

Want net zoals bij LDD en VB zitten er nu mensen die niet op hun plaats zijn. Men had sowieso niet gerekend op een zo grote overwinning en dus staan er mensen op de lijst die nu verkozen zijn die de job niet kennen of aankunnen. Of erger nog, mensen die niet omkunnen met de soms toch wel ijzeren partijdiscipline. Of die zoals Verstrepen Jurgen een eigen plan hebben: eigen bankrekening eerst.

Het verhaal van gisteren zondag is dus niet oneindig, Bart Dewever weet dat het hierna enkel minder gaat zijn en hoopt om op een zo kort mogelijke tijd zoveel als kan van zijn plannen te verwezenlijken. Want roem en voorkeurstemmen zijn vergankelijk, vraag het maar aan Yves Leterme, alhoewel… hij deed het toch weer niet zo slecht! Zullen ze hem temmen de fiere Vlaamse leeuw, of gaat de Waalse haan eieren voor zijn geld kiezen? Vele vragen, en (nog) geen antwoorden.