Memoires van Heer Halewijn, een PassieSpel
vrijdag 2 januari 2009, door
Patrick Bernauw
Een multimediaal poëtisch project, waarbij de mythe van Orfeus en de ballade van Heer Halewijn tegen het licht worden gehouden in een verhaal over een seriemoordenaar dat verteld wordt op het web aan de hand van gedichten en liedjes...
De map, getiteld Memoires van Heer Halewijn, bevattende een typoscript en diverse knipsels, werd door de studente Desiree D. overhandigd aan de politie, nadat zij in de nacht van zondag op maandag 25 december jongstleden in een leegstaand pand in Brugge werd aangetroffen in de aanwezigheid van het onthoofde lichaam van dhr. Hans Orff, straatzanger.
Juffrouw D. verklaarde dat de Memoires van Heer Halewijn van de hand waren van dhr. Orff en dat zij het motief vormden voor de rituele moord.
Juffrouw D. werd door de gerechtelijke instanties
ontoerekeningsvatbaar verklaard en verblijft momenteel in een gesloten psychiatrische inrichting.
Van het hoofd van dhr. Orff ontbreekt tot op heden ieder spoor.
Lees en luister hier naar "Memoires van Heer Halewijn" van Patrick Bernauw.
Voorspel: Credo In Unum Deum Omnipotentem
Mijn oudste herinnering in dit leven:
Een zomeravond. Ik ben zeven.
Mijn arme moeder zit bij mijn bed
in het laatste licht van de dag,
al donker en dood.
En de nacht valt
door de ruiten van de stille zolderkamer,
gevat in lood.
En zij zingt. Nee,
zij zucht en hinkt
traag en treurig op gebrekkige rijmen
van een primitieve melopee.
En waarom weerklinkt
het lied van mijn leven -
dit gezang van barbaarse zeden
in geen schoolhandleiding beschreven -
op een melodie uit de Roomse liturgie
waarop ooit het geloof
in één almachtige God werd beleden?
- De Ballade van Heer Halewijn
- Heer Halewijn zong een liedje klein
en al die dat hoorde wou bij hem zijn.
Dat vernam een koningskind,
die was zo schoon en zo bemind.
Zij ging voor haar vader staan:
'Vader, mag ik naar Halewijn gaan?'
'Nee, dochter! Nee, gij niet!
Die daar gaan, die keren niet!'
Zij zette zich schrijlings op 'n ros,
zingend en klingend reed zij door 't bos.
Toen zij halverwege 't bos mocht zijn:
daar zag zij Heer Halewijn.
'Gegroet,' zei hij, en kwam tot haar.
'Gegroet, schoon maagd, bruin ogen klaar!
Vermits gij de schoonste maagd zijt,
kiest dan uw dood, het is nog tijd!'
'Wel als ik dan mijn dood kiezen zal,
dan kies ik nog voor het zwaard bovenal.
Maar trek eerst uit uw opperkleed,
want maagdenbloed dat spreidt zo breed.'
Maar eer zijn kleed getogen was,
zijn hoofd lag voor zijn voeten ras.
Zij nam het hoofd bij het haar
en waste het in een bron zo klaar.
Toen zij aan haar vaders poorten kwam,
blies zij de hoorn als een man.
Er werd gehouden een banket.
Het hoofd werd op tafel gezet.
Een reactie toevoegen
|
?
De laatste artikelen van
Patrick Bernauw :
75 Jaar Mysteries rond de Rechtvaardige Rechters
De Wansmaak van de Keyser
Muzikaal Broodje Aap Verhaal: Spookrijders!
Andere artikels:
Voor de zoveelste keer… (GoNo)
Koorddanser (Daniel Struyf)
Geloven (GoNo)
Censuur is uit den boze, behalve als het ons uitkomt (Catharina Bethlehem)
Klacht tegen extremistische moslimwebsite. (Don Viona)
Achterhoedegevecht? (Frank de Graeve)
|