- Emoties - Ik doe beroep op…

Petitie in Lennik: Meneer Dewaele, wij willen de Belgische vlag terug naast de Vlaamse leeuw!

dinsdag 2 september 2008, door Kim Roovers

translate : Français English Deutsch +

Zaterdag organiseerde B Plus een petitie in Lennik ivm het weghalen van de Belgische vlag. Burgemeester Dewaele heeft in z’n eentje beslist om de Belgische vlag te verwijderen zonder goedkeuren van het schepencollege. Hij blijft volharden in z’n beslissing maar weet dat hij op tegenacties mag rekenen, zo ook onze actie.

Het was een druk dagje voor mij... Van Heide naar Antwerpen (en onderweg de conducteur achter de trein zien aanhollen, hij was een beetje verward), in Antwerpen het loket half lam leggen omdat de bediende niet direct weet hoe ik het best naar Lennik "spoor" en daarbij het internet moet raadplegen maar niet echt een held in dat soort zaken is en ik uiteindelijk de eerste trein naar Brussel Zuid mis. Enfin, zeer fijn wanneer Belga bevestigd heeft om aanwezig te zijn in Lennik om 14u15 en ik om 13u nog in Antwerpen ronddool. Na een uiteindelijk toch aangename trein- en busrit arriveer ik rond kwart voor drie in Brussel. M’n collega’s zijn er al en ik zie een mooie Belgische vlag voor het gemeentehuis hangen...

De sfeer zit er goed in en we besluiten ons in groepjes te verdelen om de mening van de burger ivm het weghalen van de Belgische vlag te vernemen. De mensen die we spreken zijn enthousiast over ons initiatief maar we bespeuren ook een zekere angst... Angst voor eventuele "represailles" wanneer hun naam en adres openlijk op de petitie komt. Grappig dat de "represailles" altijd komen van diegenen die het begrip "vrijheid van meningsuiting" ten allen tijde met man en macht verdedigen in de media en constant klagen dat ze in hun recht beperkt zijn. Enfin, we slagen er in een mooi aantal handtekeningen te verzamelen en de reacties van de mensen stemt ons zeer blij!

We hebben een 400 tal Belgische vlaggetjes bij en besluiten deze uit te delen aan de mensen op het plein en de voorbijrijdende wagens. Getoeter met opgestoken duimen, mensen die spontaan stoppen voor vlaggetjes, mensen die spontaan de petitie terug komen tekenen... het was hartverwarmend! Echter, de actie verliep net iets té goed en we hadden het kunnen weten: dit was te mooi om waar te zijn, een dag zonder enige provocatie... Nu ja, onze woorden waren nog niet koud en daar kwam de provocatie al achter de hoek gefietst. Brullend, tierend, krijsend, hysterisch roepend dat we hier niet welkom waren: een Vlaams-nationalistische wielertoerist kon er niet om lachen. Nadat hij ons verrot had staan schelden, had staan schreeuwen dat we moesten oprotten, dat we hier niet thuishoorden want we waren in VLAANDEREN!!!! begon hij te dreigen met ander geweld. Oh ja, en dat we toch maar zeker wisten dat hij leerkracht Frans was! Begrijpe wie kan... Na tien minuten was hij het beu (de patatjes van moeder de vrouw stonden waarschijnlijk op het vuur) en vertrok dan maar, brullend dat het ongelofelijk was. Wij konden er best om lachen, het gebeurt niet elke dag dat iemand zich spontaan onsterfelijk belachelijk komt maken voor je eigen ogen. Enfin, na dat incident hebben we onze laatste vlaggetjes uitgedeeld en hebben we nog wat nagepraat... Onze actie was een succes, getuige de reacties in de media die u hieronder kunt nalezen (evenals een fotoverslag).

Dat er zich nog meer gelijkaardige acties mogen aanbieden en dat de vlag spoedig terug in Lennik mag wapperen!