Word redacteur
|
Online bekijken : http://www.marcernst.com/blogs.asp?... “De pers heeft me gelyncht. Sommige journalisten verdienen duidelijk wat lessen in deontologie”, verklaarde rechter Francine de Tandt gisteren nog hooghartig in De Tijd. De krant die tussen haakjes de hele affaire uitbracht, die m.a.w. aan de basis ligt van wat ze ten onrechte een lynchpartij noemt. De Tandt deed bovenstaande uitspaak nadat het hof van Cassatie eergisteren haar schorsing als voorzitter van de Brussels rechtbank van koophandel had ongedaan gemaakt. Dat was het gevolg van een procedurefout. Het hof ging er verkeerdelijk van uit dat het niet nodig was om De Tandt uit te nodigen voordat de schorsing werd verlengd. Of vergat dat stomweg te doen. Ondertussen is De Tandt opnieuw geschorst. Deze nieuwe schorsing is, volgens La Libre Belgique, gisteren uitgesproken louter op basis van het feit dat er (ook) een strafonderzoek tegen haar loopt. De duurtijd van deze nieuwe schorsing bedraagt slechts tien dagen. Het gegeven van die procedurefout viel gisteren tussen de plooien van het nieuws (ook op de VRT). Evenals de achtergondinformatie dat het ongedaan maken van de schorsing door cassatie enkel op procedurele grond kon gebeuren. Ook dat werd niet vermeld. Cassatie oordeelt immers nooit over de grond van een vonnis, enkel over het al dan niet respecteren van de procedureregels tijdens de rechtsgang. Tijdens diverse nieuwsuitzendingen op VRT-radio etaleerde de journalist van dienst gisteren ook gebrek aan deskundigheid en/of zijn falend geheugen door het altijd te hebben over een ‘collega rechter’ bij wie De Tandt een lening heeft lopen (en die een hypotheek op haar huis heeft). In werkelijkheid betreft het Luc Vergaelen, een ‘zakenman’ die zij als gerechtelijk expert aanstelde. Een gerechtelijk expert is geen rechter, verre van. Tot slot nog dit: het is niet aan De Tandt om te bepalen of sommige journalisten een loopje namen met hun professionele gedragsregels. Dat kan enkel de Raad voor Journalistiek (RvJ). Als ze vindt dat dit het geval is, moet ze maar klacht indienen bij die instantie. Als ze bovendien meent dat haar rechten als individu geschonden werden, dient ze naar de rechtbank te stappen. Tot zover bekend, heeft de Tandt enkel journalist René De Witte van P-magazine gedagvaard wegens o.a. ‘laster en eerroof’, samen met Uitgeverij De Vrije Pers – de uitgever van het blad. De kans is echter erg groot dat ze terzake juridisch in het zand zal bijten. Anders gezegd: de kans dat journalist De Witte veroordeeld zal worden is zeer klein, tot quasi onbestaande. En mocht dat wel het geval zijn, wordt dat vonnis met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid in hoger beroep verbroken. En terecht ! Dat wild om zich heen slaan van rechter de Tandt heeft alles weg van de gebruikelijke rare spongen van een kat in het nauw, van de spreekwoordelijke hoogmoed voor de val.  Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van Marc Ernst : Het zou zonde geweest zijn om dit sensationele verhaal kappot te checken Rechtbank weigert LNM Media (firma van Alexander Dresen) verlenging gerechtelijke reorganisatie De ’Open brief’ van Alexander Dresen aan mij: het smakeloze en onbetamelijke voorbij Andere artikels: PersKortrijk : politie en controles (Pär Ongeluck) De leugens/de waarheid rond Eric Dejaeger! (Ben Willems) De pers en het voetbal - een hersenscheet (Frans Lavaert) |
Home
translate :
