The show must go on
donderdag 21 januari 2010, door
Daniel Struyf
Online bekijken : http://feedproxy.google.com/~r/Mela...
Met muggennetten hou je geen aardbevingen tegen, zelfs niet met miljoenen van die dingen. Ergens zullen ze ooit liggen te wachten op verscheping naar Afrika met een vervuilend transportvliegtuig, als de talloze politieke excellenties die dit land rijk is hun beloftes in daden hebben omgezet, enzovoort.
Intussen ligt in de achtertuin van de Verenigde Staten ongeveer de armste staat ter wereld in puin. Het kan niet anders of er zijn ook een pak muggen omgekomen. Een vette kluif voor de media hier te lande, die uit dankbaarheid voor zo'n godsgeschenk een inzamelingsactie op het getouw zetten. Meer nog: een gezamenlijke (kijk eens hoe wij aan de pax media werken!) inzamelingsshow. Show. Doet mij denken aan uitdrukkingen die hier allesbehalve op hun plaats zijn: the show must go on, business as usual, de ene zijn dood is de ander zijn brood.
Straks krijgen we er weer eentje te slikken, zo'n show. Gepresenteerd door de Moeder Theresa van de VRT-nieuwsdienst en een jongen die haar zoon zou kunnen zijn. Met Vlaamsche en Belgische artiesten die belangeloos (hoort u dat goed?!) optreden. Met ongetwijfeld pakkende getuigenissen van gecharterde landgenoten die de ellende ginds ontvlucht zijn (waarom bent u niet langer ter plekke gebleven, beste medewerker van hulporganisatie X? u had misschien nog een leven kunnen redden tussen de brokstukken? een hevige naschok viel toch niet uit te sluiten?). Met misschien zelfs een va-et-vient van directeurs-generaal, administrateurs-generaal, CEO's, public relations officers en soortgenoten, allemaal bekleed met een brede glimlach en een grote cheque in dit breedbeeldtelevisietijdperk.
De Haïtianen hebben pech. Twee keer zelfs. Er zit geen olie in de grond, hetgeen al voor een groot stuk verklaart waarom het land zo arm is. Maar vooral: de aardbeving vond ná Nieuwjaar plaats. Weg kerstsfeer, weg de stille dwang om het geweten te sussen vóór de jaarwende. Weg ook een glazen huis om tegenaan te kwijlen, inbegrepen de 84 camera's die elke sjoelbakstorter 5 minutes of fame garandeerde (mama! ik ben nú op de televisie! papa! ik ga er nu die eurocentjes ingieten!).Daar bestaat een mooi woord voor: selectieve verontwaardiging.
Ik ga niet naar de show kijken. Alleen al het woord 'show' is er voor mij teveel aan. Ik stort al jarenlang van ganser harte (en in alle stilte) geld aan een aantal hulporganisaties die ik een warm hart toedraag. Principieel en op gezette tijden. Aardbeving of niet. Ik hoef daarvoor niet te worden warm gemaakt. Ik ben geen instant donor.
Een reactie toevoegen
|
?
De laatste artikelen van
Daniel Struyf :
De doos om de doos, en dan nog een lege ook
I ? U
Koorddanser
Andere artikels:
Het zou zonde geweest zijn om dit sensationele verhaal kappot te checken (Marc Ernst)
Het media-actieplan van het VB (Anti-Fascistisch Front)
Stop met doodsbedreigingen aan wie dan ook! (Ben Willems)
Three weeks later (Daniel Struyf)
Haïti drama is geen straf van "God" (Don Viona)
Nieuwe hevige aardbeving in Haiti.. (20.01.10) (Don Viona)
|
Home
- 
translate :
