Van De Post ligt niemand wakker

In de krant merkte ik de kop op: "Ook acties bij De Post in Brussel". Ik dacht: leuk. Spaaracties zijn altijd leuk. Misschien krijg je een rugzak als je een rekening bij De Bank van De Post opent. Of o boy, misschien ontvang je een bic als je je grootmoeder per EMS naar Ougadougou verstuurt. Of onwijs gave stickers met coole barcodes om op je doos te kleven op voorwaarde dat je dat karton als P-pak wilt versturen. Allemaal er-reuh leuke acties.

Toen ik het artikel begon te lezen ging het echter over negatief nieuws. De postbodes in bepaalde Brusselse kantoren zoals Laken en Elsene staken. Evenals hun collega's in sommige Waalse kantoren zoals Gaurain-Ramecroix (Doornik). Ja, zoek het even op. Nee, ik wist ook niet dat Gaurain bestond. En al zeker niet dat er een postkantoor was opgetrokken. Ik zou graag eens een taartdiagram van de binnenkomende en uitgaande post van Gaurain-Ramecroix bij Doornik onder ogen krijgen. Ik durf m'n tinnen koereurkes erop te verwedden dat het een erg klein taartje is.

Wat is het probleem en waarom staken mijn collega's? De directie van De Post wil wijkpostbodes invoeren. Zij zouden minder verdienen dan echte postbodes, minder langer moeten werken en de brieven moeten ronddragen op een fiets met één wiel met hele grote schoenen en een rood neuzeke op hun kokkerds (wat een leuk woord).

Natuurlijk zijn de vakbonden tegen. Wanneer waren die eeuwenoude organisaties eens voor iets?Wie het zich herinnert mag mij steeds een e-mailtje sturen. Hey. Ho. De directie van De Post bedoelt het niet slecht. Zij wilt enkel het bedrijf van de ondergang redden want er zit maar een paar miljard Euro meer in het oorlogskasje van De Post dus alles moet verdomd rap vooruit gaan. Terwijl de bestuurders van de slakkenpost zakken vol geld verdienen vinden de heren en dames poenscheppers dat de loonkosten veel te zwaar doorwegen. En gelijk hebben ze. Uiteraard schaffen ze zichzelf niet af. Hoe zou je zelf zijn? Snijden in eigen vlees is zeer pijnlijk. En bovendien kan de secretaresse with the big boobies en het zompig mondje erg venijnig uit de hoek komen. Dus kijken de bewindslieden onderaan de ladder. En trachten de helden te snijden in het personeel dat het onmondigst is en het handigst op een fiets met één wieltje.

Terug naar de vakbonden: hebben de verlichte geesten een alternatief om kosten te besparen? Nope. Of het zou moeten zijn: ISO 14001, een besparingsplan met ecologische inslag waarbij je als postier slechts twee velletjes wc-papier mag gebruiken om je gore reet af te vegen die je thuis niet eens kan wassen omdat je te weinig verdient. Over verdienen getypt: de mannen van de bond hebben in dat opzicht niet te klagen. Zonder uitzondering verdienen ze meer dan de postbodes. Ze bekleden vaak hogere postjes. En moeten dus zwijgen als een graf. De laatste tien jaar hollen de vakbonden hun leden achterna en zijn de leden de drijvende kracht, niet de vrijgestelden. Van een omgekeerde wereld gesproken...

Volgens mij kan het systeem van voltijdse postbodes moeilijk intact gehouden worden als er hoe langer hoe minder post is. Geef toe. We gaan toch niet staken voor die twee man in Gaurain-Ramecroix (Doornik) die elk jaar een kerstkaartje (1) ontvangen, zeker? En daarbij: alles moet veranderen met de nadruk op moet. Of het nou goed of slecht is, verandering is een must. Zoniet heft de regering het vingertje op naar onzen Johnny en krijgt den Thys onder z'n vijs in één of andere parlementaire zitting.

Dus go f*ck yourself, vakbonden. De directie introduceert effe op een draffie het concept van de wijkpostbodes naar Hollands model. Holland is goed. Holland is fijn. Holland is zuinig met de centjes. Holland is oladiejee en oladiejoo.

En ligt iemand wakker van de staking? Mijn gedacht! Vroeger haalde De Post de voorpagina telkens de boel plat ging. Maar nu? Nu nog amper een kopje in de krant in een vergeten virtueel hoekje. Is het verwonderlijk te noemen in een tijd waar iedereen mailt, iedereen een weblog heeft, elkeen vlogt en Facebookt en Netlogt?

Niemand, niemand ligt nog wakker van De Post, al zeker de politici niet. En de verkiezingen liggen toch nu al een tijdje achter de rug, niet?