Zoals altijd hebben bijeenkomsten van Digikringen vaak een staartje. Een simpele gebeurtenis als een stagiair met een zachte g
en een recital van ondergetekende met de helft van de klassieker
"Suikerbossie ik wil jou hè" waarbij ik niet verder kwam dan "je moe
nie huil niet, je moe nie treur nie" waren de vmbo-ers na de
huiswerkhulp-meeting geïnteresseerd in Vlaams “klappen” (praten) en
Suid-Afrikaans.
Hun nieuwsgierigheid naar woorden als droogkuis (stomerij) en kousbroek (panty) werd bevredigd door deze site: http://www.vlaamsewoorden.net/
waarbij bleek dat je maar één letter in hoeft te toetsen om een
woordenlijst te starten. De sites met Zuid-Afrikaans waren aardig http://www.eu-gsm.nl/zuidafrikaanswoordenboek.html met gsm taal (ook handig voor je NL-mediawijsheid) en http://www.roepstem.net/snaaks.html met een woordenlijst, maar wat of wie die suikerbossie nu was.
Dat kunnen we aan al@din ( http://www.bibliotheek.rotterdam.nl/NL/Vragen/Aan%20Aladin/Pages/Aladin.aspx ) vragen.
Wie?
Die alien van de reclame, dat is toch aladin juf?
Mediawijsheid met al@din
Terwijl ik ze op de PC de Rotterdamse al@dinpagina laat zien, zijn de multitaskers plaatjes aan het bekijken van Zuid-Afrika.
Mooi, verzucht er één, maar een beetje ver. Kijk, leeuwen!
En een ander: Handig die aladin laat ik mijn huiswerk maken.
Na
een uitleg dat dat niet de bedoeling is (hoewel het in de praktijk
nogal eens gebeurt overigens), vertel ik over
studentenuitwisselingsprogramma’s en vraag me af of er ook
mogelijkheden zijn voor vmbo-ers.
Gaaf, toeristen rondleiden bij de leeuwen in een jeepie, juf.
En as u iets vraagt is het altijd leuk
De plaatjes van de Zuid-Afrikaanse schooluniformen brengen andere associaties naar boven: Kijk, dat hebben we in Turkije ook, maar die zijn wel gaaf.
Nieuwsgierig
klikken ze door naar de site van de school, waar een chatbox te vinden
is. Helaas is het er stil, hoe laat zou het daar zijn ? Ik laat het
opzoeken.
Eén van de meiden heeft een e-mailadres gevonden en blijkbaar ook al een vriendje uitgezocht. Ze verzucht: Die is knap hè?
De foto blijkt een klassefoto van zes jaar oud, grote hilariteit..
Op meer recente foto’s zijn ook knappe jongens te vinden.
Kennen we mailen met hun? Zij weten misschien of ze vmbo-ers uitwisselen.
Wie vindt dat leuk?
Ik
lijk een echte juf, want er gaan veel vingers omhoog. Aan het andere
tafeltje ook, hoewel ze geen idee hebben waar het over gaat.
Weten jullie wat de bedoeling is?
Als hunnie het willen, moet het wel leuk zijn, juf.
En as u iets vraagt is het altijd leuk.
OK. Prima. Met de laatste opmerking is mijn dag weer goed.
Contact met Zuid-Afrika
De
taken worden verdeeld en binnen een dag hebben we contact met een
docent van de school, die het leuk vindt om in het Zuid-Afrikaans,
Nederlands en Engels te communiceren. Hij zal ook uitzoeken hoe het zit
met uitwisseling en een groepje van de kids hier, gaat via hun school
informeren bij de decaan.
Inmiddels zijn de eerste mails met de
scholieren daar uitgewisseld. Nog wat stijfjes en formeel in
tegenstelling tot de Hollandse gasten, maar daar zal wel verandering in
komen.
Met de mobieltjes worden nu foto’s gemaakt van school, huis en van de bieb hier en daar.
En tussendoor huiswerkbegeleiding, want daar ging het eigenlijk om;-)
Een groep is zo simpel gestart...
Wat
ik dan verder bedenk is, dat het eigenlijk zonde is om, wat veel
bibliotheken doen, losse bijeenkomsten te houden. Op veel
bibliotheekagenda’s zie je de klassieke items als bezoeken van
schrijvers, toneelstukken, films, maar ook steeds meer minder reguliere
bijeenkomsten zoals voorlichting door een scheidingsadvocaat enz. Op
die eenmalige bijeenkomsten zie je vaak dezelfde mensen. Soms mogen er
in de zaal vragen worden gesteld, en de koffiepauze kun je ontmoeting
noemen, maar er wordt verder nauwelijks wat ondernomen om een
groepsproces op gang te brengen.
Op zich is dat niet zo
lastig. Als je een serie van drie bijeenkomsten aan elkaar ’knoopt’ kun
je al starten met een voorstelrondje en de mensen wat laten vertellen
over hun interesse in het
onderwerp en wat privé dingen. Als je
tussendoor groepsopdrachten kunt geven, waarbij je de mensen vraagt in
de bibliotheek samen dingen op te zoeken of je organiseert een
gezamenlijke excursie of rondleiding in de bibliotheek, zie je steeds
meer onderlinge groepjes.
Die groepjes hebben een band met elkaar,
maar ook met de bibliotheek. Dat gaat als het ware vanzelf. De groep
komt vervolgens zelf wel op ideeën voor een vervolg, en dat kun je wat
sturen zoals ik hierboven laat zien.
Mediawijsheid, de hype
Ook
cursussen mediawijsheid, die bij de Digikringen storm lopen, zijn een
goede start om mensen samen te laten denken en discussiëren over
allerlei thema’s. Momenteel zijn er bijeenkomsten voor ouders van de
Digikids, de Digigamers en de huiswerkkringen, waarbij het gaat om de
(on-)mogelijkheden om je pc thuis af te schermen, de voor- en nadelen
van gaming, Hyves, MSN, ringtone-abonnementen en meer. Dat kan ook
samen met
scholen, waar vaak maar een paar overbelaste ouders de ouderavonden mede organiseren.
Mediawijze kids?
Kids
zelf lijken volgens vele volwassenen digitaal wel op de hoogte, maar
als ik met mijn mobieltje voor de zoveelste keer zomaar iets op de GSM
van iemand, die zijn bluetooth niet heeft afgeschermd, kwijt kan, kan
ik het niet laten om via dat document uit te leggen dat dit ook een
programmaatje had kunnen zijn, wat ervoor kan zorgen dat je wel heel
snel door je beltegoed raakt.
Klein beginnen
Klein
beginnen in een grote bieb en niet alleen met de heilige literatuur.
Natuurlijk hoef je niet allemaal zover te gaan als de Digikringen met
50 vrijwilligers, 1.000 leden en zo’n 250
bijeenkomsten per jaar,
maar als je klein begint zie je al snel veel mogelijkheden. Zo ben ik
ook begonnen in 1999 en nog steeds kost het de bibliotheek maar 2 tot 4
uur per week fte en verder geen budget.
Veel bibliotheken
beginnen met activiteiten rond literatuur en de bijbehorende
schrijvers. Dat vinden veel personeelsleden van de bibliotheek
misschien wel interessant, maar je publiek minder. Als je de
uitleencijfers van de ’heilig verklaarde literatuur’ tegenover de
cijfers van een aantal Siso-rubrieken, audioboeken enz. zet, zie je wat
je publiek wil. Je collectie is breed en gaat over allerlei thema’s op
allerlei niveaus en wat is er nu simpeler dan een paar
beleggingsadviseurs van een aantal banken uit te nodigen voor een
voorlichting en alle beleggingsboeken, tijdschriften en het Financiële
dagblad op tafels in de buurt uit te
stallen. Zorg er dan wel voor
dat men het materiaal meteen kan lenen, maar met de
zelfbedieningsapparatuur die je steeds meer ziet, is dat gelukkig
minder lastig.
Scoren in de pers... en bij de (potentiële) klant
Wil
je ook scoren in de pers, dan kom je met wat extremere voorbeelden een
eind. Je hoeft niet de eerste in Nederland te zijn met boekdaten (dat
was ik volgens mij;-)) maar als je de eerste in jouw stad of dorp bent,
dan levert dat zeker gratis marketing op. Met een beetje mazzel ook nog
wat leden of bezoekers van de evenementen. In ieder geval straal je uit
dat je meegaat met je tijd en dat is veel waard.
Als je het
eerste evenement gratis doet en de follow-up voor een klein bedrag, kom
je m.i. zeker uit de kosten. Vooral op regenachtige zondagmiddagen komt
je bibliotheek gegarandeerd voller dan met een paar
ochtendopenstellingen. Veel sprekers kosten je een boekenbon en je kunt
het natuurlijk eerst proberen met een gratis lidmaatschap. Er zijn
professionele sprekers bij de plaatselijke Gilden, maar als je in je
stadsgidsje kijkt, zie je veel
adressen van amateurverenigingen
e.d., die allemaal graag nieuwe leden willen. Mensen met minstens
evenveel kennis als een professional, maar enthousiaster en dichter bij
het publiek.
Bijkomend voordeel kan zijn, dat ze vaak een scherpe
visie hebben op je collectie op een bepaald terrein, doe daar dan ook
je voordeel mee. Er komen, is mijn ervaring, zo ook veel mensen in de
bibliotheek, die daar al tientallen jaren niet zijn geweest en de ogen
uitkijken. Ik dacht altijd dat het een stoffige... maar dat valt mee.
Ook dan is mijn dag weer goed.
Ga verder met het goede en vergeet de andere snel
Gewoon proberen, dus. En misschien slagen er van je tien bijeenkomsten maar drie.
Daar
leer je dan van. Ga verder met het goede en vergeet de andere snel.
Probeer je niets, dan slagen er 0,0 en dan ben je m.i. hard op weg om
ervoor te zorgen dat bibliotheken in de toekomst overbodig worden. Wij
zijn allang niet meer alleen van de boeken en het lezen. Gelukkig zijn
veel bibliotheekmedewerkers en klanten daar al van overtuigd. Veel
anderen
echter nog niet en het is volgens mij al 5 voor 12... TIJD VOOR ACTIE dus!!!
Home
translate :
