Home
translate :
Zou Bart ze ook al zien hangen hebben in zijn nieuwe vijver?
Als de larve van een libel een paar jaar in het water heeft geleefd (tot maximum vijf jaar) vervelt hij voor de laatste keer boven water. Hij gebruikt zijn zes poten om langs de waterplanten omhoog te klimmen en zoekt een goed plekje om zich stevig vast te klampen aan een plantenstengel. Eindelijk zal hij dan van waterdier veranderen in een vliegend insect.
Verschillende van die larvenhuiden vind ik jaarlijks op de stengels van waterplanten in de vijver. Mocht ik ooit maar eens kunnen aanschouwen dat een van die libellen zich voor mijn neus uit zijn larvenhuid bevrijdt; het moet een prachtig schouwspel zijn! Maar steeds ben ik te laat om te zien hoe hij hieruit ontsnapt en hoe de buisjes in zijn vleugels met lucht en bloed worden opgepompt waardoor ze groter en groter worden.
Die lege larvenhuid die over blijft, even sterk als broos is, is ook mooi.
En ja, ik weet het; de bladeren van mijn waterlelies zijn sterk aangetast. Het is al jaren zo. Daar is, jammer genoeg, weinig aan te doen.
