Waarom blijft de goudprijs stijgen?

Na een dip de voorbije maanden is de goudprijs opnieuw aan ’t stijgen, waardoor terug aangeknoopt wordt met de opwaartse trend van de laatste jaren. Op 26.01.12 steeg de goudprijs tot  1.727 $ per ounce (+ 4.67% op één dag)   dit is tot circa € 42.000 voor 1 kg.  Drie jaar geleden was dit nog ongeveer € 24.000 voor 1 kg.

Volgens de  Amerikaanse econoom Peter Schiff heeft die stijging veel te maken met de recente beslissing van de voorzitter (Ben Bernanke) van de Amerikaanse centrale bank (de FED), om de interestvoeten tot in 2014 erg laag te houden ( 0% - 0.25%) . De FED kan dit alleen maar,  mits blijvend geld in de economie te pompen, met oplopende inflatie als logisch gevolg. De inflatie bedraagt thans in de VS reeds meer dan 3 %. (ook bij ons is er inflatie).  Met goudaankopen wensen de burgers zich hiertegen in te dekken.

Maar er is méér : de bevolking in de VS begint  in te zien dat het blijven geld printen (valsmunterij) geen oplossingen brengt voor de economie. Zij gelooft  niet meer in de verhaaltjes van haar mainstream economen en  van haar journalisten en ook niet meer in de beloftes van Obama.

 Goud / US Dollar 10-dagen (Bron : USMarket 

Werkloosheid

De duizenden miljarden dollars, die de laatste drie jaar in de Amerikaanse economie werden gepompt hebben nog steeds geen resultaat behaald. Ondanks de schijn gewekt door de retoriek van president Obama tijdens zijn State of the Union toespraak, is de werkloosheid in de VS ondertussen niet gedaald maar gestegen. Volgens de officiële statistieken (Bureau of Labor Statistics) is ze gedaald van 9.4% in januari 2011 tot 8.5% nu. Maar de echte werkloosheid is  niet gedaald, maar gestegen tot 11 % (sommige bronnen vermelden zelfs 16%). Vele werklozen  hebben het opgegeven zich te melden als werkzoekend. Een werkloze die enkele weken niet meer werkzoekend is, wordt door het “Bureau of Labor Statistics “ niet meer in de statistieken van de werkloosheid opgenomen. (De Amerikanen zijn blijkbaar even vindingrijk als onze politici om de werkloosheidsstatistieken te vervalsen). Verder is er weinig herstel in de huizenmarkt, stijgt de armoede en op  de koop toe blijft de Amerikaanse overheidsschuld  toenemen aan een verontrustend tempo.

Keynesiaanse economen, (waartoe Bernanke behoort) hadden 3 jaar geleden nochtans voorspeld, dat de massale geldinjecties een substantiële creatie van werkgelegenheid zouden meebrengen en de huizencrisis zouden oplossen. Volgens die economen zouden  die geldinjecties leiden tot meer consumptie, die op haar beurt de economie zou aanzwengelen.  Economen van de Oostenrijkse school (zoals Peter Schiff) hebben toen correct voorspeld, dat dit onmogelijk was.

Onmogelijk zeggen zij, omdat niet consumptie, maar productie de motor is van de economie. Maar productie kan er alleen maar komen als er geïnvesteerd  wordt en dat kan alleen maar met spaargeld en niet met bijgedrukt geld. Maar precies met de rente zo laag te houden (wegens de inflatie is de reële rente zelfs negatief) wordt het sparen ontmoedigd en kan de VS  in een “liquidity trap” terecht komen, zoals de econoom Frank Shostak aantoont in een essay, enkele dagen geleden gepubliceerd op de website van het “Ludwig von Mises Institute”. (Zie bijlage).

Is er een oplossing?

Niet alleen voor de beleggers in goud, maar voor elke belegger is het belangrijk om zich een idee te kunnen vormen, of en wanneer er zich een oplossing gaat aftekenen. Een dergelijke oplossing zal  in elk geval in een gans andere richting moeten gezocht worden, dan deze die nu gevolgd wordt, zoals  stoppen met geld bij te drukken, de rente niet manipuleren, maar laten bepalen door de markt, (dit zal het sparen terug aanmoedigen), afslanking van de overheidsbureaucratie, verlaging van de belastingdruk, en vooral het terug afbouwen van de overregulering die ook in de VS sterk in omvang is toegenomen, sedert Obama aan het bewind is. Die afbouw is noodzakelijk, omdat vele ondernemingen thans letterlijk gewurgd worden door de steeds groeiende bureaucratische rompslomp, die duidelijk geïnspireerd is door de socialistische visie van Obama op de economie. Andere socialistisch geïnspireerde maatregelen, zoals meer geld afnemen van “de rijken”(zoals Obama van plan is)  zijn  ook geen  oplossing, want het zijn de gelden van de rijken, die geïnvesteerd zijn in de economie en daar werkgelegenheid creëren. Het is beter aan de werklozen een job te bieden, dan een werkloosheidsuitkering en het zijn precies de rijken, die met hun centen zorgen voor de creatie van de jobs. In Europa heeft Angela Merkel blijkbaar wel begrepen hoe de vork aan de steel zit. In elk geval is zij  allergisch aan het pompen van waardeloos geld in de economie. Zij krijgt dan wel  het Keynesiaans establishment over zich heen,  maar tot hiertoe  lijkt zij stand te houden en het ziet er naar uit dat zij de Europese landen in een  juistere richting zal kunnen sturen. Tot hiertoe heeft zij zich ook niet teveel laten intimideren door die zogenaamde economische intelligentsia op het “World Economic Forum” in Davos, dat nog steeds heil ziet in de “printing press”.

In de VS moeten we vóór de presidentsverkiezingen van november geen beleidswijziging verwachten. De economische raadgevers van Obama,  zoals de nobelprijswinnaars economie Paul Krugman en Joseph Stiglitz, zijn sterke voorstanders van de gelddrukpersen, evenals de minister van financiën Timothy Geithner, tot groot genoegen van Ben Bernanke.  Zolang deze mainstream economen en de politici in de VS vasthouden aan de verouderde en verkeerde leer van de Engelse econoom Keynes, zal het onmogelijk zijn om de Amerikaanse economie terug op de rails te krijgen. Als daarentegen in Europa Angela Merkel gevolgd wordt, dan kan het hier bij ons misschien wél  lukken.  In de VS hebben ze ook mensen van dit kaliber, maar die mogen niet aan bod komen. Voorlopig nog niet. Het zal eerst nog veel erger moeten worden. En ondertussen kan de goudprijs dan ook nog verder stijgen.

Willy De Wit

medewerker bij de onafhankelijke economische denktank “Workforall”  (www.workforall.org)

Aanbevolen lectuur : “The Failure of the New Economics”, An Analysis of the Keynesian Fallacies  door Henry Hazlitt (herdrukt in 2007 door het Ludwig von Mises Institute)