Home
- 
translate :
Mijn blog begint stilaan op een tuinblog te lijken. Niet dat ik geen inspiratie heb om over andere onderwerpen te schrijven, maar de lente is nu eenmaal de periode bij uitstek om van de tuin te genieten. Daar is op dit moment zo verschrikkelijk veel moois te beleven.
Ik hou erg veel van grote planten, grote bossen bloemen en hoge bomen. Passende kleurcombinaties zijn niet zozeer mijn ding, daarvoor is mijn aard niet ordentelijk genoeg. Hoe bonter en weelderiger, hoe liever. Ik kan er zelfs moeiteloos een boterham of een bezoek aan de kapper voor laten om me een nieuwe plant te kunnen aanschaffen.
Voor de aankoop van de Rheum palmatum (sierrabarber) heb ik niet veel moeten derven. Een spotgoedkope plant die zowat twee meter hoog wordt, grote majestueuze bladeren krijgt en op de koop toe ook nog eens prachtig bloeit. Vanaf het moment dat hij bloemen krijgt, stopt hij met groeien maar maakt hij voortdurend nieuwe bladeren aan. Op dit moment staat hij op z’n mooist. Ik kon het niet laten om hem hier even te laten zien.
De Rheum smukt de moestuin op die na de welgekomen regen een serieuze boostheeft gekregen.
De krop- en krulsla zijn rijp voor consumptie, de komkommer staat reeds klaar om hun plaats in te nemen.
De aardappelen werden al aangeaard om de oogst te vermeerderen en de aardbeien hebben enkel nog wat zon nodig.
De bloemenweide tussen de jonge fruitboompjes vormt al een groen tapijt. Die boompjes waren eerder al begierd met paardenmest, iets wat voor een bloemenweide dan eigenlijk weer niet van toepassing is. Ik ben hoedanook toch benieuwd om het verschil te zien met eenzelfde soort weide op het andere stuk – zeer arme en onbemeste – grond.
Mag ik de weelderigheid van de clematissen ook nog even tonen?
Als je het mij vraagt: een ideaal groeiseizoen!
(Foto’s aanklikbaar)
