Word redacteur
|
Online bekijken : http://blogbedenkingen.skynetblogs.... Kan zijn door eigen ervaring. Zo spreekt Werner Herzog die meesterlijke Duitse regisseur ettelijke talen maar Frans wil ie niet spreken door de akelige ervaring die hij meemaakte:
In beider gevallen is dat begrijpelijk: een trauma ontwijk je graag, je wordt daar liefst niet aan herinnerd. Dat maakt echter niet dat je het recht hebt de bevolking die een bepaalde taal spreekt daarom te discrimineren.
Maar hoe zit het met hen die NU een aversie hebben voor Frans of Nederlands en geen trauma daarrond opliepen? Begaan ze niet gewoon een vorm van segregationisme, of noem het taal-racisme?
In de 19de eerste helft 20ste eeuw werd het Nederlands (men sprak toen van Vlaams) sterk verdrukt in het jonge België, dat heeft heel wat frustraties teweeg gebracht. Intussen is Vlaanderen geëmancipeerd en niet langer een wingewest voor een Franse elite. Geografisch heb je een omgekeerde situatie van vroeger; een economisch rijk Vlaanderen en Wallonië dat moeite heeft de verpaupering van zich af te schudden. Toch blijven vroegere frustraties in Vlaanderen hangen ook al is Vlaanderen nu het rijke deel. Zo spreekt het VB bvb van Vlaanderen ’bevrijden’. Alsof we gevangen zitten (in ons eigenste rijkste deel) !!! Vlaanderen wordt niet gevangen gehouden. Wel is zulke uitspraak een voorbeeldje van de taalmanipulatie waarmee het VB zijn kiezerspotentieel bespeelt.
De huidige taalsituatie is een voortvloeisel van een separatistische taalpolitiek. Het Nederlands is zelfs in het eerste deel van vorige eeuw nog verdrukt geweest. Nog meer in de 19de eeuw. Misschien zou het mooi zijn daarrond eens samen te komen en ook dat uit te spreken zoals in Zuidelijk Afrika gebeurde na het apartheidsregime... Ook dat betekent toenadering, mekaar leren begrijpen.
Vlaanderen en Wallonië zijn intussen volwassen genoeg om mekaar te kunnen ontmoeten op basis van gelijkheid en gelijkwaardigheid. Mooi en verstandig is het mekaars taal te spreken. Laat onze journalisten boven en onder de taalgrens het voorbeeld geven. Het is goed ook mekaar te zien stuntelen. Samen te lachen met mekaars problemen. Zo leer je al doende mekaar beter kennen. Talen aanleren is verrijkend en tegelijk een les in nederigheid. Je begint kleintjes en leert telkens bij.... Mooi en na te volgen is bvb de verslaggeving van de broers Borsu in ’De Zevende Dag’ bijvoorbeeld. Hun verslaggeving bevordert de communicatie en integratie. Hun werk pleit voor meer samenwerking, gezamelijke uitzendingen.
Laat mekaars taal meer horen in de eigen media. Ook dat getuigt van een politiek van verdraagzaamheid en respect voor de andere.
 Een reactie toevoegen |
?
De laatste artikelen van Doeterniettoe : Geen reden tot paniek, bevrijdend lachen samen met Bart???.... Here comes the sun.... over kern en andere energie... Rechtse embedding alom in Vlaanderen via het communautaire... Andere artikels: TalenFrans is niet overal gewoon Frans....over talen en taalkennis (Doeterniettoe) Do you speak English? (Olivier van Beemen) Hier spreekt men Nederlands, of toch Vlaams? (Mouche) WereldNew York Times: Olympische historische kaart (Eric Hennekam) VideoParahawking boven Nepal (Mafiablog) Machine zet plastic om in olie (Mafiablog) Beklimming Pali Puka, een steile bergrug (Mafiablog) |
Home
translate :
