Wonen op recreatiegrond ?

In België is het nl. zo dat er verschillende types "grond" zijn, landbouw- en bosgrond, waar niet op mag gebouwd worden;
Bouw-industrie- en Villagronden, waar wél op mag gebouwd worden, naargelang bestemming different;
En recreatiegronden, waar huisjes op mogen staan van 60 tot 80 m², met een max. nokhoogte van 5 m en een max. volume van 240 m³.

En daar gaat het over, bewoners van recreatiegronden.

Recreatiegronden zijn nog net betaalbare gronden, met een bescheiding huisje op. Maar deze mogen enkel gebruikt worden door mensen die in elk geval voldoende inkomen hebben om al een huis te hebben en nog genoeg over te hebben om een extra huisje te kopen om de "weekends" in door te brengen. Er staan geen beperkingen op hoe lang zo’n weekend duurt, het mag 365 dagen per jaar aan de gang zijn....zolang u er officieel maar niet woont mag u doen wat u wilt !
Mensen die datzelfde huisje als hun enig huisje hebben en bijgevolg ook officieel willen/moeten bewonen, dat mag niet!
Conclusie: deze huisjes mogen hier enkel staan voor het genoegen van welgestelden, niet voor de "gewone mens", want dan gaat die in overtreding.... Er is immers een wet uit de burgerlijke stand die zegt dat je je adres moet zetten daar waar je daadwerkelijk woont...
Als iemand die niet rijk genoeg is om 2 huizen te hebben dus een stukje recreatiegrond verwerft, komt daar dus sowieso een overtreding bij te pas, en dat, dat is pure discriminatie !!!!!!!!!!!! Alle huisjes die ergens mogen staan moeten voor iedereen beschikbaar zijn, niet enkel voor degenen onder ons die het wat breder hebben !

Vandaar deze brief aan ondertussen al verschillende ministers....Marino Keulen, Dirk Van Mechelen....

Geachte heer Minister,
U bent verondersteld stedenbouwkundige problemen op te lossen, vandaar dit schrijven naar u . Het principe van "2de verblijven", "weekendhuisjes" e.d. is mijn inziens illegaal, in strijd met de wetten op discriminatie en daar wou ik toch graag even uw aandacht op vestigen...
Laat ons als voorbeeld de zgn. weekendhuisjes (legaal gebouwde wel te verstaan) op recreatiegronden nemen:
Volgens de huidige wetgeving komt het erop neer dat er op recreatiegronden huisjes van max 60 / 80 m² mogen staan, maar dat deze eigenlijk enkel mogen gebruikt worden/toebehoren aan/door mensen die over voldoende financiële middelen beschikken om reeds een "vaste" woning te hebben en er daarnaast nog een 2de verblijf kunnen op nahouden...
Mensen die datzelfde huisje willen gebruiken als enige huisje gaan in overtreding, hetzij met de wet op de ruimtelijke ordening, hetzij met de burgerlijke stand, die stelt dat men zich moet inschrijven daar waar men daadwerkelijk woont...
Wat het nog absurder maakt, is het feit dat het in realiteit om een louter administratieve kwestie gaat, mensen die permanent in hun weekendverblijf wonen maar kans hebben gezien hun adres elders te zetten krijgen geen problemen....mensen die eerlijk hun adres zetten waar ze wonen daarintegen wel....het lijkt vele gemeenten dus eigenlijk vooral om hun belastingsinkomsten op de 2de verblijven te gaan...
Gezien de voor de meesten onmogelijk te betalen bouwgrondprijzen zullen steeds meer mensen - die behoefte hebben aan rust en natuur rondom hun- kiezen voor een (administratief problematisch) vast verblijf op recreatiegrond, niet iedereen is nl geschikt voor het bewonen van een sociale woning in een appartementsblok, vele bewoners van weekendhuisjes worden al depressief bij de gedachte eraan....
Daarom wil ik u vragen van het probleem ten gronde aan te pakken, nl door het pricipe van weekendhuisjes te veranderen in bijvoorbeeld bouwgrond type 2, waar dezelfde afmetingen als nu op recreatiegrond behouden blijven. Mensen die het zich kunnen permiteren zullen nog steeds villagronden e.d. bewonen en eventueel een stukje recreatiegrond erbij nemen, en mensen die zich geen bouwgrond kunnen permiteren maar zich sterk verbonden voelen met de natuur zullen in administratieve pais en vree op hun aards paradijsje kunnen wonen....
En dan is er ook geen discriminatie meer, legaal gebouwde huisjes zijn dan voor iedereen toegankelijk, niet enkel voor de welgestelden onder ons....
Mijnheer de Minister, ik vertrouw op uw doorzicht teneinde deze scheve situatie weer recht te zetten.

Volgens de urbanisatiewetgevingen mag dit niet !