- Emoties - Stemmingen

Zijn we allemaal gedemotiveerd?

maandag 15 november 2010, door Ben Willems

translate : Français English Deutsch +

Online bekijken : http://columns.skynetblogs.be/archi...

De laatste tijd zie ik rondom mij niets dan gedemotiveerde mensen. Op het werk, in mijn vriendenkring, op straat. Ik vraag mij af hoe dit komt.

Ligt het aan de donkere dagen voor kerst of is er meer aan de hand?

Blijkbaar zitten we met zijn allen in een dipje. Komt dit omdat we bijna 200 dagen zonder regering zitten en het gevoel hebben dat er niets nog werkt in dit land? Ik denk dat het voor een stuk hieraan ligt maar ook aan de manier waarop sommige werknemers of leidinggevenden met ons omgaan en we schrik hebben om onze baan te verliezen.

Maar zelfs bij die leidinggevenden merk ik demotivatie en berusting. Het lijkt wel of bij veel mensen de fut eruit is en het geloof in zichzelf en anderen minder is geworden dan vroeger. Zelfs bij de top van sommige bedrijven of overheden lijkt het wel of men ingedommeld is en er geen motivatie meer is.

Maar niet alleen op de werkvloer is er demotivatie. Ook in het dagelijks leven lijkt het wel of veel mensen geen moed meer hebben. Opkomen voor zichzelf doet men nauwelijks nog, berusten in zijn/haar lot des te meer. Contacten met anderen worden tot het minimum beperkt, alleen via facebook of de chat wordt er nog veel gesproken, maar in het echt iemand spreken dat lijkt moeilijk te zijn voor sommige mensen.

U zal denken dat ikzelf een zwartkijker ben. Welnu, niets is minder waar, mijn vrienden kennen mij als een grappig positief imenad met een kritiche kijk op de dingen. Waarover ik nu schrijf is gewoon iets dat ik vaststel als vakbondsafgevaardigde op het werk en als "gewone man" daarbuiten. En wat ik ook hoor van anderen.

Ik denk dat het de hoogste tijd is om ons te herbronnen en te herpakken. We moeten elkaar ondersteunen, wie of wat we ook doen. De "ieder voor zich"-mentaliteit moet veranderen in een "één voor allen en allen voor één"-mentaliteit.

Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan, maar blijven we aan zelfbeklag doen zullen we met zijn allen nog meer gedemotiveerd zijn. Dat zou rampzalig zijn voor onze productiviteit en dan gaan we met zijn allen kopje onder. Ook zullen de zelfmoordcijfers in ons land alleen maar stijgen en we staan nu al bovenaan het lijstje in Europa.

Ik roep ook de media op om aan deze mentaliteitswijziging mee te werken. Misschien moet Fata Morgana, het tv-programma waar een heel dorp zich moest inzetten om een doel te halen terug in het leven worden geroepen. Maar ook de overheden moeten meer doen om de mensen dichter bij elkaar te brengen. Meer middelen voor het organiseren van buurtfeesten en dergelijke kan hiertoe bijdragen.

Ook de werknemers moeten hun duit in het zakje doen. Ze moeten hun leidinggevenden opdragen en ondersteunen om (nog) meer naar hun medewerkers te luisteren. Afspraken mogen geen bevelen van hogerhand meer zijn, maar echte afspraken tussen baas en personeel.

Verder zouden bedrijven niet alleen meer klantvriendelijk moeten zijn maar ook personeelsvriendelijk. In veel bedrijven zijn er om de twee of vier jaar wel welzijnsenquetes, maar met de uitkomst daarvan wordt nauwelijks iets gedaan.

Men vraagt van iedereen wel om langer te blijven werken, maar nergens hoor ik maatregelen om dat werken aangenamer of gemakkelijker te maken. Ik stel al jaren voor dat men inkopen, was, strijk, naschoolse kinderopvang binnen de bedrijven zou organiseren of via externe bedrijven die dat in hun plaats doen. Dit soort dingen zou de stress gevoelig kunnen verminderen.

Een goed loon helpt ook wel maar lost niet alle problemen op. Wat ben je met een goed loon als je tegen je goesting gaat werken?

Ik hoop voor u dat ik er volledig naast zit!

Ben Willems
Columns