Peter Decroubele

Son site web : Het radiofonisch instituut

Peter Decroubele is journalist.

96 artikels
54 artikels in de bloggers wereld

Deze Al Jarreau doet het niet zo goed tegenwoordig. Ziek en zo. Ernstig ziek wellicht wel. Ik wou hem al langer eens hier plaatsen, het is wel het moment nu. Met “Roof Garden”, wat zijn spectrum bewijst: een virtuoos met zijn stembanden, een klankspektakel ten top. Dedeideddoewdedapd adap…

Naar aanleiding van

Harmonieus

IIn de categorie new folk: dit wordt ongetwijfeld één van de nieuwe sensaties de komende maanden. Stornoway, dat is Fleet Foxes, maar dan ietsje poppier en vooral Angelsaksischer. Laat het maar eens zorben…

26 juli 2010

14 juni 2010

Verkiezingen juni 10

Polletiek

Ik heb me ingehouden. Ook al door mijn behoorlijk doorgedreven “blogpauze” (ach, had ik maar wat meer tijd om te schrijven), maar kom. Ik kom uit een politiek zeer geïnteresseerd nest en bovendien leef ik natuurlijk samen met een mandataris. En toch had ik er even mijn buik van vol. Zelden eerder gemerkt. Nooit eerder eigenlijk. Ik, die zo zot ben van politiek, heb amper een (...)

Naar aanleiding van

Bloed

Van de week nog eens intens het door mij al vaker geprezen lastfm gebruikt. En weer enkele -toch voor mij- onbekende pareltjes gevonden. Ik deel ze graag hier de komende weken op zondag. Zoals dit schoon stuk samenzang, in de traditie van Fleet Foxes, Midlake en zo je wil zelfs Mumford & Sons. The Middle East met “Blood”. Autralisch van signatuur, maar dit terzijde. En (...)

14 juni 2010

19 april 2010

Uit het leven gegrepen

Kromgebogen over het stuur

Ja, ik ben sportjournalist. En ja, dan zou je mogen verwachten dat ik iets deftigs doe van sport. En neen, dat doe ik niet. Sinds mijn vasculitis-affaire (die trouwens twee jaar na datum volledig afgelopen lijkt) heb ik niet meer gelopen en minivoetballen heb ik ook moeten laten (vooral omdat dat met mijn agenda niet te doen is, zo een vaste sportavond). Kortom, ik beperk me tot stappen, (...)

Naar aanleiding van

Chocoladen stem

Afgelopen weekend maakten ze in Dranouter (die van het Festival tegenwoordig, niet meer van het Folkfestival, alhoewel hun URL er nog naar verwijst) de affiche voor deze zomer bekend, een deel ervan toch. Mooie namen, amai: Tom McRae, Paolo Conte, Absynthe Minded en ook deze Caroline Chocoklate Drops. Al enkele weken resideert het nummer in de playlists van Radio 1. Je moet het er voor (...)

14 april 2010

12 april 2010

Spreekt u Belgisch?

Proche du peuple?

Ik viel bijna van mijn stoel toen ik het zag. Neen, niet bijna, ik donderde gewoonweg naar beneden. Uit mijn bruine (...)

Vragen en in vraag stellen

Tweet tweet

In Nederland is het woord “twitteren” het woord van het jaar. Het genootschap “Onze taal” vond dat (werk)woord invloedrijker dan “vaccinatieangst”, “koninginnedagra mp” of “vuvuzela” (da’s die vreselijke voetbaltoeter, de uitvergroting van 1.000 zoemende bijen) . Het zegt veel over de toenemende invloed van het internet. Op het (...)

1 reactie 18 januari 2010

14 december 2009

Stemmingen

Tussen nostalgie en Ostalgie

Melancholie is de moeder van de mistroostigheid en nostalgie is de navigator van het nijpend besef. Dat het ooit beter is geweest. Of toch tenminste anders. De eighties zijn weer in. Je kan er niet naast kijken. Onlangs vulden duizenden mensen een zaal in Hasselt om “I love the 80’s” te bevolken, om daar ene Rick Astley nog eens zijn ding te zien doen. En The (...)

Naar aanleiding van

Vlinder

Heel af en toe word ik eens van mijn sokken geblazen als ik een nummer voor het eerst hoor. Dat was zo bij “Papillon” van Editors: die sound katapulteerde me direct weer meer dan 20 jaar terug, naar een muzikale era die ik eigenlijk niet echt bewust heb meegemaakt, maar met een geluid waar ik zo van hou. Depeche Mode meets Gary Numan meets VNV Nation en nog wat duisternis er bij. (...)

17 november 2009

2 november 2009

Naar aanleiding van

Naar de keel

Eerst had ik een kaartje voor haar concert enkele weken geleden met Klaus Schulze in de AB, maar ‘t is er dan toch niet van gekomen. Lisa Gerrard is volgens mij veel minder bekend dan haar kunde groot is. Hier dan nog eens “Sanvean”. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik het hoorde: op mijn kot in de Parklaan in Gent, ik had net haar plaat “The mirror pool” (...)