Elio Di Rupo, net hersteld van zijn niet-doorgegane oppositiekuur, komt als een sfinx weer ten tonele. Het is dan psychologisch heel logisch dat hij zich wil outen. Zijn voorstel om de Nederlandstalige en Franstalige schaapjes te tellen kadert in dat perspectief.
Laat ons de moeite en de kosten besparen. Op basis van de belastingsaangiftes, zijn 8,5% aangiftes in het Nederlands, wat een indicatie kan geven. Maar meer nog, native Franstalige vertegenwoordigen nog 36% van de Brusselaars. De telling die Di Rupo voorstelt is dus een telling van twee minderheidsgroepen in Brussel. Overigens in Brussel worden 200 talen gesproken en heel wat inwoners, jammer genoeg niet allen, zijn perfect tweetalig. Het is dan ook een schande voor één van de meest kosmopolitische steden ter wereld, hoofdstad van Europa, om de bevolking te willen indelen in twee categorieën.
In plaats van de schaapjes te tellen, stel ik voor dat we de schaapjes leren spreken in meerdere talen. Piet Pieyns stelde het al: “ de ééntalige is per definitie geborneerd”. Wij hebben in België, op de grens van de Romaanse en de Germaanse cultuur, een unieke kans om allen tweetalig te worden.
Ter zake kunnen de Vlamingen trouwens heel wat leren van de Walen. In Wallonië zijn er al meer dan 100 immersiescholen. Dit zijn scholen waar leerlingen een aantal vakken kunnen volgen in een andere taal. Het zijn dus geen taallessen, maar lessen in een andere taal. Deze immersiescholen schieten als paddestoelen uit de grond en zijn in Vlaanderen verboden bij decreet. Daarnaast heeft de maandenlange impasse van dit land alvast één voordeel opgeleverd. Franstalige schrijven zich massaal in op Nederlandse les. Het huis van het Nederlands in Brussel ziet hun inschrijvingen stijgen met 50% in twee jaar tijd. Privé-scholen spreken over néerlandofous, waarmee zij verwijzen naar de stormloop op lessen Nederlands. Laat ons onze energie steken om deze tendens verder aan te wakkeren. Ook voor Vlamingen was onze meertaligheid lang tijd ons handelsmerk. Door kortzichtige, dogmatische posities dreigen we dat voordeel te verliezen.
Als wij nu even al onze jongeren zouden motiveren om perfect tweetalig te worden. Het onderwijs heeft hier een cruciale taak. En politici, die kunnen beginnen met het goede voorbeeld te geven. Laat ons daarbij onze unieke positie gebruiken. In plaats van de lessen Frans in Vlaanderen te laten geven door een Vlaamse leraar die studies Romaanse heeft gedaan, zouden we moeten beroep doen op de native speakers die op enkele kilometers van ons wonen. En in Wallonië sturen we massaal onze Vlaamse native speakers om daar Nederlands aan te leren. Op termijn streven we ernaar om met zijn allen tweetalig te worden. En wie vlot twee talen spreekt, kan er gemakkelijk een derde of vierde taal bijnemen. Dat zou onze competitiviteit positief beïnvloeden en zou de cultuurkloof tussen Vlaanderen en Wallonië dichten. Het was verkeerd van de Franstalige om in 1933 de tweetaligheid te verwerpen, zoals het nu verkeerd is van de Vlamingen om de immersiescholen te verbieden.
In plaats van geld te investeren in grootscheepse tellingen van twee minderheidsgroepen, stel ik voor dat massaal wordt geïnvesteerd in de kennis van de tweede taal van het land. Indien we dan consequent zouden doen zullen onze kinderen ons dankbaar zijn en onze kleinkinderen zullen niet begrijpen waarom hun grootouders ruzie maakten over faciliteitengemeenten en over BHV-splitsingen. En velen zullen zich ongemakkelijk voelen bij de vraag of ze nu Nederlands of Frans spreken. Ze spreken het beide, en ook Engels en Spaans. En ze beschouwen taal als een communicatiemiddel, sms-en en emailen over de hele wereld, zonder zich de vraag te stellen waar precies de taalgrens zich bevindt.
Volkstaaltellingen zijn uitingen van een vooroorlogs denken in een poging om de globalisatie weg te cijferen. Ze zijn een anachronie in een wereld gekenmerkt door meertaligheid, verhoogde mobiliteit en grenzeloze informatie-uitwisseling. Trouwens discriminatie op basis van taal is illegaal. In plaats van te tellen stel ik voor dat allen die de tweede taal van het land niet machtig zijn daar dringend iets aan doen. Allen tweetalig, en binnen een aantal jaar zal de strijd tussen Walen en Vlamingen iets lijken uit ver vervlogen tijden.
Rudy Aernoudt
Auteur van “Vlaanderen - Wallonië, je t’aime moi non plus”
(CC) Attribution Non-commercial No Derivatives (by-nc-nd)
De laatste reacties
-
> Allen tweetalig !
door
M.Br.
(IP:xxx.x36.65.234) -
14 januari 2008 13:21
Eigen zijn taal... Ik zal dus in het nederlands vervolgen.
Je n’ai jamais très bien compris pourquoi, en Flandre, les cours en immersion linguistique étaient interdits. Pourquoi? Est-ce le témoignage du repli qui marque votre Région? Est-ce la peur de contaminer les petits habitants par la (trop?) belle langue française? Je suis d’accord avec votre volonté d’introduire cette forme d’enseignement en Flandre.
En revanche, je ne peux pas comprendre votre refus de procéder à un recensement linguistique. Est-ce parce que la Flandre pourrait, tout d’un coup, découvrir que la majorité dont elle se targue pour imposer son mode de gouvernance repose en fait sur des chiffres tronqués? Et qu’en réalité, il y a beaucoup plus de francophones que l’on pense dans ce pays?
Translate
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
4
nee
-
> Allen tweetalig !
door
Pascal de Roubaix
(IP:xxx.x5.246.135) -
14 januari 2008 18:45
Je déteste ces comptages pour une autre raison que notre ami Ruddy Aernoudt. Je déteste qu’on compte les gens avec derrière la tête des intentions politiques et, dans ce sens mais a contrario, je déteste tout autant qu’on refuse de les compter pour les mêmes raisons.(Confér. la révolte célèbre des bourgmestres flamands) Dans les deux cas l’intention discriminatoire est inacceptable.
Il est évident que malgré le harcèlement de l’épuration linguistique qu’ils subissent depuis plus d’une génération, de la part des extrémistes flamingants, les Flamands francophones sont encore nombreux à habiter les terres du Nord. Combien? Ca ne devrait pas avoir d’importance dans un pays où toute discrimination est interdite et pénalement punissable.
A propos de ce racisme linguistique, qui est une honte pour notre pays et qui retombe donc sur nous tous, il me semble qu’il faut oser dénoncer le coeur du mal: il est inacceptable de laisser dire et de laisser croire que, sous prétexte que nous n’avons pas tout à fait la même langue maternelle, nous ne pouvons ni nous comprendre ni vivre ensemble sans cette frontière "racialo-culturelle" entre nous. En ce sens, l’appel au bilinguisme de Ruddy Aernoudt a toute sa pertinence.
Translate
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
3
nee
-
> Allen tweetalig !
door
M.Br.
(IP:xxx.x36.65.234) -
14 januari 2008 19:10
Ce n’est pas, Monsieur de Roubaix, en parlant de "racisme linguistique" que vous ferez avancer le dialogue! Ces termes ne font qu’envenimer des relations historiquement difficiles. Personnellement, je ne trouve pas discriminatoire de compter les gens: on fait bien le recensement de la population belge et personne ne s’y oppose. Cela dit, quelles sont vos suggestions pour Bruxelles et sa périphérie? La même question s’adresse à Rudy Aernoudt. Je souhaiterais une réponse très concrète car, Bruxelloise, je vis sur la frontière linguistique et je dois constater que dans la partie de mon avenue située sur Bruxelles, le passage pour piéton n’est pas entretenu alors que l’autre moitié de ce passage, située en Flandre, est repeinte à un rythme régulier! Idem pour la piste cyclable. Risible, non? Je pourrais multiplier les exemples témoins de la mauvaise gestion bruxelloise...
Translate
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
3
nee
-
Il ne faut pas craindre de dire la vérité avec des mots exacts, sinon, croyez-moi, l’accord obtenu n’en est pas un, et le mal reprend de plus belle.
Par ailleurs vous avez raison, il n’y a rien de grave à compter ou à ne pas compter les gens, mais tout dépend des intentions sous-jacentes, chacun le sait, et il faut aussi affronter cette réalité.
Translate
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
1
nee
-
> Allen tweetalig !
door
roels marie
(IP:xxx.x18.208.147) -
15 januari 2008 16:29
volledig akkoord met de inhoud van deze tekst
eindelijk eens een beschaafde , vooruitziende realistische visie op de toekomst van onze kleinkinderen
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
4
nee
-
> Allen tweetalig !
door
Hilde
(IP:xxx.x5.116.41) -
2 september 2008 14:08
Het volgende artikel betreft een collega van mij:
Rechter dwingt Monika (6) in Franstalige school
Na drie jaar kleuterklassen in Nederlands stapt vader plots naar rechtbank
Een Brusselse rechter bezorgt Monika (6) morgen een heel bijzondere eerste dag op de grote school, want na drie jaar kleuteronderwijs in het Nederlands moet het meisje plots naar een Franstalige klas. Tegen de zin van haar moeder, maar op vraag van haar biologische vader die geen gebenedijd woord Nederlands spreekt.
Monika’s mama Mireille (midden), haar vriend Didier en hun advocate begrijpen de rechter niet. Het vonnis gaat ten koste van Monika, vinden ze.
© Marc Herremans - Corelio
De moeder van Monika zit in zak en as. ’Toen ze de beslissing vernam, was ze een zenuwinzinking nabij’, zegt haar vriend Didier. ’Wij worden voor een voldongen feit geplaatst. Het vonnis is zo laat gevallen dat wij niets meer kunnen ondernemen om het tij nog voor maandagochtend te keren. Op 8 oktober moeten wij naar de jeugdrechter, maar meer dan zoeken naar een Franstalige school die dichter bij ons in de buurt is, zit er voorlopig niet in.’
Monika’s moeder en haar biologische vader, allebei Haïtianen, zijn gescheiden. De mama verliet Haïti in 2002 om Monika in familiekring in de Verenigde Staten op de wereld te brengen. Daarna is ze naar België gekomen om haar studies af te werken. Zij ontmoette er Didier met wie zij een tweede kind verwacht. ’Toen Monika naar de kleuterklas moest, besloot haar mama om haar in het Nederlandstalig onderwijs in te schrijven. Zij had zelf ondervonden hoe moeilijk het is om hier werk te vinden als je niet beide landstalen beheerst. Dus zou zij thuis Frans spreken met Monika, die op school Nederlands zou leren’, zegt Didier.
Al die tijd liet de biologische vader niets van zich horen. Tot hij eind vorig schooljaar eiste dat Monika naar een Franstalige school zou gaan omdat hij zelf het Nederlands niet machtig is. Dus zou hij haar onmogelijk bij haar studies kunnen helpen, pleitte zijn advocate voor de rechter. Omdat de eerste schooldag met rasse schreden naderde, spande de man een kort geding in om zijn gelijk te krijgen. En dat kreeg hij ook.
’De motivatie van het vonnis slaat ons met verstomming’, zegt Didier. ’In heel het proces werd ik door de rechter buitenspel gezet. Maar in het vonnis word ik wel de waarborg genoemd voor het behoud van Monika’s kennis van het Nederlands terwijl zij naar de Franse school moet. Het vonnis verklaart dat haar moeder onvoldoende Nederlands kent, maar de rechter veronderstelt tegelijk dat ons tweede kind, dat nog geboren moet worden, in het Nederlands zal worden opgevoed omdat dat mijn moedertaal is. Wat impliciet betekent dat de Franstalige moeder en haar Nederlandstalige kind niet met elkaar zullen kunnen communiceren. De logica is ver zoek.’
Didier weet met zijn verontwaardiging geen blijf: ’Het openbaar ministerie oordeelde dat Monika best op haar huidige school zou blijven omdat zij er zowel met leraars als met haar vriendjes vertrouwd is. Dat argument veegt de rechter gewoon van tafel. En ook het brengen naar en terughalen van school komt in het vonnis niet ter discussie. Nu bracht mijn vriendin Monika naar school op weg naar haar werk. Als Monika naar de school gaat zoals de rechter beveelt, dan moet haar mama vijfmaal overstappen. Ik durf niet denken hoe laat haar dochter ’s avonds terug thuis zal zijn. Door het uurrooster van mijn vrouw en van mezelf moeten wij hopen dat mijn ouders altijd zullen kunnen bijspringen. De biologische papa heeft het makkelijker: hij moet slechts om de twee weken gedurende twee dagen zorgen voor het schooltransport. Toch geeft de rechter toe dat tweetaligheid een troef zal zijn voor Monika’s toekomst. Niet wij worden nu veroordeeld, maar Monika.’
Dit bericht beantwoorden
Een misbruik aanduiden
Opbouwende commentaar ?
ja
2
nee
Een reactie toevoegen
|
?
De laatste artikelen van
Rudy Aernoudt :
Le marché du travail ne marche pas (3)
Le marché du travail ne marche pas (2)
Le marché du travail ne marche pas...
Andere artikels:
Tweetalig statuut voor faciliteitengemeentes, waarom niet? (Chris Demeyere)
|